RSS Feed

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ…ΜΥΡΜΗΚΟΛΕΟΝΤΕΣ..

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Η χαρά του Χριστιανού

 

 

 

Η χαρά του Χριστιανού είναι σιωπηλή και γαλήνια. Δεν είναι θορυβώδης και ανήσυχη, δεν ξεσπά σε γέλια και κραυγές.Η εν Χριστω χαρα δεν φαινεται απο εξωτερικα σημαδια, μονο ακτινοβολει με τροπο χαρακτηριστικό και αγαπητικό.Η αληθινή χαρά του Χριστιανου συνδέεται με την ευλογημένη θλίψη της μετανοίας, γιατι μονο μεσω της θλιψεως αυτης και του σταυρου ερχεται ο ανθρωπος σε επαφη με τον θεο, Που Ειναι Η Μοναδικη Πηγη Της Χαρας. Έτσι έζησαν οι άνθρωποι του Θεού και έτσι μας δίδαξαν να ζούμε κι εμείς την πίστη μας. Ο αμετρος γελωτας δεν φανερωνει γνησια χαρα,παρα εχει σκοπο ..τη φυγη απο την αληθινη κατασταση του ανθρωπου, Μεσα Απο Ενα Τεχνητο.. Προσωπειο. Δεν Καλλιεργει Την Ψυχη Προς Σωτηρια.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Η χαρά του Χριστιανού

 

“Ουαι Υμιν Οι Γελωντες Νυν, Οτι Πενθησετε Και Κλαυσετε”Πένθους Ο Παρών Καιρός, Και Θλίψεως και δουλαγωγίας, και αγώνων και ιδρώτων, σύ δε γελάς;Η στενη πυλη που καλουνται να περασουν οι χριστιανοι ειναι θλιψη, αλλα θλιψη κατα θεον, γεματη ελπιδα,Και Οχι Ανελπιδη Απογνωση. Η πρώτη είναι σημείο μετανοίας και οδηγεί στη σωτηρία, ενώ η δεύτερη είναι σημείο θανάτου. Αυτή η θλίψη έχει μέσα της όλες τις ευλογίες και οδηγεί στην γαλήνια χαρά της αγιότητας. Ο άνθρωπος Που Αγωνίζεται Στη Ζωή Του έχει κάθε στιγμή συναίσθηση της αδυναμίας του και της ελαχιστότητάς του μπροστά στη δόξα του Θεού.Έτσι, δεχόμενος την ευλογία, τη χάρη και το άμετρο έλεος του Θεού είναι ταυτόχρονα γεμάτος συστολή και θλίψη για την αστοχία και την αναξιότητά του. Γνωριζει Οτι τις δωρεες που του χαριστηκαν μπορει να τις χασει.. κι αυτο τον συνεχει και τον γεμιζει σεμνοτητα και σοβαροτητα.Ει Τοινυν Φως Ειναι Βουλει, μισει την ευτραπελιαν και την περιφοραν του γελωτος,μας λεγει ο Αγιος Ισιδωρος Ο Πηλουσιωτης, ενώ στην αγία Γραφή διαβάζουμε: μωρος εν γελωτι ανυψοι φωνην αυτου, ανηρ δε πανουργος (δηλαδη φρονιμος) μολις ησυχη μειδιασει,

 

Αυτό, δεν σημαίνει ότι οι Χριστιανοί που ακολουθούν τον Χριστό συνθλίβονται μέσα στη λύπη. Πρεπει Να Ξεχωρισουμε Αναμεσα Στη Χριστιανικη Σοβαροτητα, Που Ειναι Γεματη Ελπιδα, Πραοτητα Και Γαληνη, Και Στην Σκυθρωποτητα Του Τεθλιμμενου, Που Στερειται Τη Χαρα.

Γινου Συννους”, Μας Διδασκει Ο Αγιος Ιωαννης Της Κλιμακος,“Δεδοικασι Γαρ Συννοιαν Οι Δαιμονες,Ως Οι Κλεπται Τους Κυνας”.

Άς σημειώσουμε πάντως, ότι η γνήσια κωμωδία δεν αποσκοπεί στην άμετρη και ανούσια ευτραπελία, αλλά αναδεικνύει με νοήμονα τρόπο αυτό που είναι κωμικό, φωτίζοντας την ανθρώπινη κατάσταση. Έτσι, το γέλιο που αποσπά είναι γέλιο που ελευθερώνει και ψυχαγωγεί την ψυχή. Οδηγεί το νού στη διάκριση των καταστάσεων και διδάσκει αυτό που είναι ελαφρύ,ώστε να γίνει φανερό αυτό που απομένει στο βάθος.Με τον τρόπο αυτό φωτίζει το νόημα και άρα δεν στέκεται εμπόδιο στη μετάνοια και τη σωτηρία.

 

 

 

 

 

Η Αληθινη Κωμωδια Δεν Ειναι Ποτε Μονοδιαστατη Και Δεν Εξευτελιζει Τις Σημασιες. Αντίθετα, δημιουργεί μία κλίμακα αξιολόγησης και αναγνώρισης σημασιών, μέσα από τη δύναμη του αστείου. Γι’ αυτό και το αστείο είναι απαύγασμα της ανθρώπινης ευφυΐας, και η επιτυχής διατύπωσή του προϋποθέτει πνευματική διαύγεια και οξυδέρκεια. Το γέλιο που παράγει δεν είναι α-νόητο, αλλά όπλο ενάντια στον ανυπόστατο φόβο και το ψεύτικο δέος που υποδουλώνει την ψυχή. Το αληθινό αστείο συνοδεύεται από την έκπληξη της ανακάλυψης και αφήνει στην ψυχή τη γεύση της σύννοιας, που είναι συγγενική με την ελπιδοφόρα θλίψη.Η εν Χριστώ χαρά είναι δώρο του αγίου Πνεύματος και γι’ αυτό δεν συμβαδίζει με την αστοχία της αμαρτίας, που απομακρύνει τον άνθρωπο από τη δωρεά του Θεού. Αγώνας για τη χαρά είναι αγώνας ενάντια στην αμαρτία. Στον μικρό Παρακλητικό Κανόνα διαβάζουμε την παρακάτω προσευχή:

 “Χαρας Μου Την Καρδιαν Πληρωσον Παρθενε, Η Της Χαρας Δεξαμενη Το Πληρωμα, Της Αμαρτιας Την Λυπην Εξαφανισασα”.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για παναγια

 

 

Ο Χριστος Μας Διδασκει Οτι Αν Θελουμε Να Τον Ακολουθησουμε Οφειλουμε Να Σηκωσουμε Με Χαρα Ενα Σταυρο Θλιψεως.Ειναι Ο Σταυρος Της Ελευθεριας Απο Την Εμπαθεια Του Εγωϊσμου Και Της Φιλαυτιας.Από την άλλη μεριά, η πτώση της φύσεως είναι συνώνυμη με τη θλίψη:“Εν τω κοσμω Θλιψιν Εξετε, Αλλα Θαρσειτε.Εγω Νενικηκα Τον Κοσμον”.Αυτοί που μας μίλησαν για τη χριστιανική χαρά την έζησαν μόνον αφού πέρασαν μέσα από τη θλίψη της μετάνοιας, γι’ αυτό ποτέ δεν μίλησαν για τη χαρά χωρίς να μιλήσουν για τη λύπη, ώσπου στο εκκλησιαστικό λεξιλόγιο καθιερώθηκε πια η λέξη Χαρμολύπη, που Εκφραζει Ολο Το Μυστηριο Της Εν Χριστω Ζωης. Χαρά χωρίς τη λύπη της μετανοίας δεν είναι χαρά εν Χριστώ. Χαρά και λύπη είναι και τα δύο δώρα του αγίου Πνεύματος αχώριστα, έτσι που αν λείπει το ένα από την ψυχή μας,το άλλο παύει να είναι κατά Θεόν.Η λύπη για τις α-μαρτίες.. χωρίς την χαρά της ελπίδας,δεν είναι μετάνοια, αλλά απόγνωση,η χειρότερη από τις αμαρτίες.Μια απόγνωση που μας¨συντροφεύει¨όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό, καθιστώντας μας υποχείρια των διαφόρων μυρμηκολεόντων του δημοσίου βίου..

(Μυρμηκολέων Γένος νευρόπτερων εντόμων της οικογένειας των μυρμηκολεοντιδών ή μυρμηλεοντιδών ονομάζεται, επίσης, μυρμηλέων. Το τί ακριβώς είναι, θα δανεισθούμε την ερμηνεια του διασημου.. Χόρχε Λουίς Μπόρχες, απ  το Βιβλίο των Φανταστικών Όντων …Ο Φλωμπέρ το περιγράφει ως εξής: Ο μυρμηκολέων είναι ένα αδιανόητο ζώο, που «μπροστά λιοντάρι, πίσω μυρμήγκι, και τα γεννητικά του μόρια ανάποδα. Παράξενη είναι και η ιστορία αυτού του τέρατος. Διαβάζουμε στην Αγία Γραφή (Ιώβ, Δ΄, 11): «μυρμηκολέων ὤλετο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν». Όμως το εβραϊκό κείμενο μιλάει για λέοντα, χρησιμοποιώντας όμως τη λέξη λαγίς, μια λέξη ασυνήθιστη, που φαίνεται ότι οδήγησε σε μια εξίσου ασυνήθιστη μετάφραση.   Στο πρόσωπο (ή μπροστά) ήτανε λιοντάρι, πίσω μυρμήγκι. Ο πατέρας του τρώει σάρκες,αλλά η μητέρα του σπόρους. Αν λοιπόν γεννούν τον μυρμηκολέοντα, γεννούν ένα ον με δύο φύσεις, που δεν μπορεί να φάει σάρκες λόγω της φύσεως της μητέρας του και δεν μπορεί να φάει σπόρους λόγω της φύσεως του πατέρα του. Οπότε, αφού δεν τρέφεται, πεθαίνει.)

που μας φοβίζουν, πλην ομως στο χέρι μας είναι να μην τους δίνουμε τη δυνατότητα να τραφούν ( μεταφορικά) απ τις σκέψεις μας, που εκείνοι πασχίζουν να τις οδηγήσουν στην απόλυτη απόγνωση..Ας μην ξεχνάμε πως αν  πάψουμε να τους φοβόμαστε και τους περιφρονήσουμε, απλά θα…πεθανουν, όπως τόσοι και τόσοι διάσημοι διάττοντες… μυρμηκολέοντες..

Χαίρετε

 

 

 

 



 

 

 

Advertisements

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

One response »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: