RSS Feed

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ..¨ΠΡΟΦΗΤΗΣ¨ΗΛΙΑΣ..

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ..ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ..

alt

756a6-523428_407744012607875_744411298_n

copyright   http://kosmaser.wordpress.com/

Ο Προφήτης Ηλίας ο Θεσβίτης.. 

( καταγόταν από ένα χωριό της ευρύτερης περιοχής της Γαλαάδ που ονομαζόταν Θέσβη ).

Εζησε στα χρόνια του βασιλιά Αχαάβ,

(κατά τον 9ο10ο αιώνα π.Χ.).  

Ο προφήτης Ηλίας , υπήρξε μεγάλη μορφή της εποχής του …

ήταν όμως  αυστηρός και ..ζηλωτής.

Πασίγνωστη η ιστορία με τους ιερεις των ειδώλων..

στο όρος Κάρμηλος, όπου, αφου οι ιερείς της Ιεζάβελ,

απέτυχαν να ανάψουν φωτιά ,

αφου προσευχηθηκαν..στον Βαάλ,

όπως ήταν ταλαιπωρημένοι..τους επιασε,

ο Ηλιας και τους έσφαξε όλους …

χωρις ομως την αδεια του Θεού …

απο δική του πρωτοβουλια..

Τότε η Ιεζάβελ είπε θα τον σκοτωσω, κι εστειλε να τον πιασουν.

Το άκουσε ο προφήτης Ηλίας και επειδή ο Θεός δεν..ενέκρινε

αυτό που έκανε,που έσφαξε τους ιερείς του Βαάλ,

πήρε τη Χάρη Του απο τον Προφήτη,

και τον άφησε με τις.. δικές του δυνάμεις.

Ετσι λοιπον..Μόλις ο Ηλιας,

άκουσε αυτή την απειλή από την βασίλισσα την Ιεζάβελ

( μη έχοντας τη Χαρη του Θεού..)

φοβήθηκε τόσο πολύ που το βαλε στα πόδια

και έφυγε μακριά σαράντα ημερών δρομο..

για να γλυτωσει απ την βασίλισσα .

Enfants de tous pays-F_025-1

Ο Χρυσόστομος τωρα, σε μια ομιλία του,

αναφερόμενος σχετικα, λέει,επειδή πίστευε ο Προφήτης Ηλιας,

ότι ο Θεός είναι με το μέρος του είχε πάρει..

ψηλά τον αμανέ … γι’ αυτό τον εγκατέλειψε ο Θεός ..

και τον άφησε να εξευτελιστεί, με τον φόβο μπροστά σε μια γυναίκα.

Φοβήθηκε ο μεγαλός και τρανός Ηλιας..λοιπόν και έφυγε.

alt

Και τότε ο Θεός του είπε θα ‘ρθω, θα Με δεις.

Και περίμενε ο προφήτης Ηλίας.

Ήταν στο όρος Σινά σε μια σπηλιά,

βγήκε από τη σπηλιά και περίμενε να έρθει ο Κύριος.

¨Πνεύμα μέγα κραταιόν διαλύων όρη

και συντρίβον πέτρας ενώπιον Κυρίου.

Ουκ εν τω πνεύματι Κύριος¨.

Ξαφνικά ένας άνεμος πολύ ισχυρός,

τόσο ισχυρός που μετακινούσε πέτρες …

μετακινούντανε όγκοι άμμου, μια αμμοθύελλα τρομακτική.

Νόμισε ότι ήρθε ο Κύριος.

Ουκ εν τω πνεύματι ο Κύριος,

(δεν ήταν στον άνεμο ο Κύριος.)

Μετά από εκείνο γίνεται συσσεισμός,

λέει, συγκλονίστηκε η περιοχή από σεισμό.

Νόμισε ο προφήτης Ηλίας ότι ήρθε ο Κύριος.

Ουκ εν τω συσσεισμώ ο Κύριος.

Και μετά αρχίζουν αστραπές, και κεραυνοί

λεει ο Ηλιας..

ο Κύριος ήρθε Δεν ήταν κι εκεί ο Κύριος.

Και μετά από εκείνο πνέει Αύρα λεπτή,

ένα δροσερό αεράκι.

 

alt

Και εν τη Αύρα ο Κύριος.

Δηλαδή ο προφήτης Ηλίαςτον Θεό τον φανταζόταν

σαν έναν τρομερό, με αμμοθύελλες, με κεραυνούς,

με σεισμούς και τέτοια …

Καπως.. όπως Τον φαντάζονται οι.. ευσεβείς

της εποχής μας, ότι ο Θεός είναι για να..

καίει τους ανθρώπους:

¨καλά μας έκανε ο Θεός.

Μας τιμώρησε, το ένα, το άλλο …¨

και χαίρονται γι’ αυτά τα πράγματα.

Η απάντηση του Θεού ήτανε

Δεν Είμαι Ούτε Στον Σεισμό,

Ούτε Στην Αμμοθύελλα,

Ούτε Στις Αστραπές Και Βροντές,

Αλλά Στο Λεπτό Αεράκι, Στην Αύρα Την Λεπτή,

Εκεί Ήταν Ο Κύριος.

 

31704-25ce25bc25cf258525cf258125ce25bf25cf258625cf258c25cf258125ce25b525cf258225ce25b325cf258525ce25bd25ce25b125ce25af25ce25ba25ce25b525cf2582

Του έδωσε να καταλάβει ότι ο Θεός

δεν είναι της καταστροφής αλλά του λεπτού, του δροσερού Αέρα.

κι αυτό συμβαίνει σε όλους,

και στους καθολικούς και στους προτεστάντες,  

φανατισμένοι υπάρχουν σε όλα τα μέρη.

Οι φανατισμένοι θέλουνε όλοι οι άλλοι …να καταστραφούν,

το μίσος κυριαρχεί.

Δηλαδή λένε ότι είναι χριστιανοί,

αλλά κυριαρχεί στην καρδιά τους το μίσος.

 

alt

 

Ο προφήτης Ηλίας, με τη χάρη του Θεού,

έκανε μεγάλα θαύματα καθ’ όλη του τη ζωή.

Είναι εκείνος που ανέστησε τον νεκρό γιο

της Σεραφθίας χήρας.

Τέλος, είναι εκείνος που στη Μεταμόρφωση του Χριστού

στάθηκε δίπλα Του μαζί με τον Μωϋσή.

Ο προφήτης Ηλίας, είχε βοηθό,

μαθητή και διάδοχό του τον Ελισσαίο.

Στις 20 Ιουλίου (που εορτάζεται η μνήμη του προφήτου) …

 

alt

δεν εορτάζουμε την κοίμηση,

(γιατί ο προφήτης δεν πέθανε ποτέ) αλλά την ανάληψή του.

Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει ότι ο Προφήτης Ηλίας

δεν ανελήφθη όπως ο Κύριος, εις τον ουρανό,

αλλά ¨άφησε ο Θεός να φανεί ότι ανελήφθη¨

και ζει στη γη.

 

13d49-afon_2011_24

Έτσι εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος των ζώντων,

στη Μεταμόρφωση του Κυρίου στο όρος Θαβώρ

και αναμένεται να εμφανιστεί και να ελέγξει τον Αντίχριστο,

μαζί με τον Προφήτη Ενώχ, πριν από τη Δευτέρα Παρουσία,

όπως αναφέρει ο προφήτης Μαλαχίας και

ο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος στην Αποκάλυψη. 

(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

 

alt

¨Ξένην Σου η Γέννησις, ξένη Σου η Ανάστασις,

ξένη και φρικτή Σου, Ζωοδότα,

η εκ του Όρους θεία Ανάληψις,

ην εξεικονίζων Ηλιού, τέθριππος ανήρχετο,

ανυμνών Σε, Φιλάνθρωπε¨.

Στην καθομιλουμένη θα λέγαμε..

Ζωοδότα Χριστέ, παράδοξος μεν και υπερφυσική

υπήρξε η απο της Παρθένου άσπορος και

άφθορος Γέννηση Σου·

παράδοξος και υπερφυσική υπήρξε

η απο του Τάφου Ανάσταση Σου·

παράδοξος και φρίκης αξία υπήρξε η από του όρους

των Ελαιών γενομένη θεία Σου Ανάληψη.

Αύτη δε την φρικτή Σου Ανάληψη..

προεικόνιζε ο Προφήτης Ηλίας,

ο οποίος ανέβηκε με άμαξα πύρινη

και με τέσσαρα άλογα πύρινα..

δηλαδή η ανάληψη του Προφήτου Ηλιού υπήρξε..

τύπος της μετεπειτα Αναλήψεως του Χριστού. 

Ο Αγιος  Γρηγόριος Παλαμάς, λέει ότι:

¨Ώσπερ δε αναστάσεις προ της του Κυρίου

αναστάσεως πολλαί γεγόνασι, (εξ τον αριθμόν),

ούτω και πολλαί αναλήψεις

προ της αυτού αναλήψεως·

και Ιερεμίαν γαρ τον Προφήτην

ανέλαβε Πνεύμα, και τον Αββακούμ Άγγελος,

και τον Ενώχ ανέλαβεν ο Θεός·

μάλιστα δε των άλλων ο Ηλίας άρματι πυρός

αναληφθείς αναγέγραπται·

αλλ’ ουδ’ ούτος (ο Ηλίας υπερέβη

την περίγειον λήξιν, αλλ’ οίόν τις μετάθεσις

ην η εκάστου τούτων ανάληψις,

από γης αίρουσα και των περί γην

ουκ εξάγουσα· καθάπερ

και οι αναστάντες εκείνοι πάλιν

εις την γην υπέστρεψαν, τελευτήσαντες άπαντες¨ 

(Λογ. α’ εις την Ανάληψιν)

Θαυμαστή και μυστηρια η προσωπικότης

του Προφήτη Ηλία ….

Κάθε βουνοκορφή κι ένα ξωκλήσι στ όνομά του..

Παρήγορο να μένει ζεστή η αγάπη του κόσμου,

στην παράδοση της Εκκλησιας μας..Χαίρετε..

 

Cactus_Blooms-2_020

Υ.Γ. Η αναφορά στο Πρόσωπο του Προφήτη,

έγινε με παρακληση της φίλης ..Ηλιάννας

σπάνιο όνομα με δυο συνθετικά Ηλια-Αννας)

ΤΑ ΑΝΤΙΚΟΥΝΟΥΠΙΚΑ … Η..ΑΚΕΤΥΛΟΧΟΛΗΝΕΣΤΕΡΑΣΗ..

ΚΙ Η ΚΑΚΙΑ ΜΑΣ ΩΡΑ..

alt
alt
Είμαι γλυκοαίματη, και τραβώ τα κουνούπια σαν μαγνήτης…
Τί να κάνω; 
Πρόληψη, δηλαδή καθόλου ΖΑΧΑΡΗ…
Και τα κουνούπια , θέλουν το αίμα που…θα θρέψει τα παιδιά τους , να είναι πλούσιο σε γλυκόζη..
Ετσι αν κόψουμε τα γλυκά, το αίμα μας, δεν θα είναι συμπαθές στα κουνούπια. 
Τόσο απλό.. Αυτά για τους υπάκουους, που κόβουν τα γλυκά. όχι μόνο για να μην κάνουν…χάρη στα κουνούπια.. 
Να δούμε λίγο τί ακριβώς είναι τα εντομοαπωθητικά, ή μήπως να λέγαμε εντομοκτόνα καλύτερα; 
Η εντομο-απωθητική ουσία που χρησιμοποιείται περισσότερο στον κόσμο στα προϊόντα που προστατεύουν από τα τσιμπήματα των εντόμων, είναι η: 
DΕΕΤ, ή άλλως :Ν-διαιθυλο-μετα-τολουαμίδη.
 
 
alt
 
 
 
Αυτή εμφανίζεται εργαστηριακά τοξική για το νευρικό σύστημα των θηλαστικών και πρέπει να θεωρηθεί εντομοκτόνος αντί εντομοαπωθητική, ώστε να ελέγχεται αυστηρότερα, υποστηρίζουν ερευνητές. Σε μελέτη που δημοσιοποιήθηκε από την ιστοσελίδα της επιθεώρησης «ΒioΜed Central Βiology», διεθνής ομάδα υπό τους Γάλλους Βενσάν Κορμπέλ (Ινστιτούτο Έρευνας για την Ανάπτυξη, Μονπελιέ) και Μπρινό Λαπιέ (Πανεπιστήμιο του Ανζέρ) απέδειξε για πρώτη φορά ότι η ουσία DΕΕΤ, εμποδίζει τη δράση της ακετυλο-χολινεστεράσης, ενός ενζύμου σημαντικού για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των νευρικών κυττάρων μας. 
 
 
 
alt
 
 
Η Ν-διαιθυλο-μετα-τολουαμίδη, δηλαδή η DΕΕΤ, είναι η ουσία αναφοράς στα απωθητικά κουνουπιών. «Τη χρησιμοποιούν κάθε χρόνο περίπου 200 εκατομμύρια άνθρωποι και τα πενήντα τελευταία χρόνια εφαρμόστηκαν περισσότερες από 8 δισεκατομμύρια δόσεις», Το μόριο αυτό ενεργεί αλλάζοντας την οσφρητική αντίληψη του κουνουπιού και συνεπώς τη συμπεριφορά του: το έντομο δεν θα τσιμπήσει δέρμα εμποτισμένο με σκεύασμα που έχει στη βάση του την DΕΕΤ. «Στις δοκιμές διαπιστώσαμε ότι τα κουνούπια πέθαιναν, κάτι που παρατηρούμε με τα εντομοκτόνα, αλλά κανονικά όχι με τα απωθητικά», εξηγεί ο Μπρινό Λαπιέ.
 
 
alt
 
 
 
Ξέροντας ότι η χημική δομή της DΕΕΤ είναι συγγενής με τη χημική δομή ορισμένων οργανο-φωσφορικών ή καρβαμινικών αλάτων που υπάρχουν στα εντομοκτόνα, επιδιώξαμε να διαπιστώσουμε αν, όπως αυτά, εμποδίζει τη δράση της ακετυλο-χολινεστεράσης». Σε τεστ που έγιναν στο εργαστήριο, η ομάδα επιβεβαίωσε ότι η εντομοαπωθητική ουσία επιβραδύνει τη δράση του ενζύμου τόσο στο έντομο όσο και στα νευρικά κύτταρα των θηλαστικών (στην προκειμένη περίπτωση του ποντικού).
 
 
alt
 
 
Ο τρόπος δράσης της DΕΕΤ μοιάζει πολύ με αυτή των οργανοφωσφορικών και καρβαμινικών εντομοκτόνων, αν και αγνοούμε ακόμη αν προσβάλλει στο ίδιο σημείο την ακετυλο-χολινεστεράση», εξηγεί ο Μπρινό Λαπιέ. Η εργασία αυτή δεν αποδεικνύει ότι η DΕΕΤ είναι τοξική για το νευρικό σύστημα των ανθρώπων, όμως δημιουργεί αυτή την υπόθεση. «Θα προσπαθήσουμε να το εκτιμήσουμε σε μια νέα μελέτη», λέει. Επειδή έχει ταξινομηθεί στην κατηγορία των απωθητικών και όχι σ΄ αυτή των εντομοκτόνων σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά κριτήρια, η DΕΕΤ υπόκειται στους κανονισμούς που ισχύουν για τα καλλυντικά και όχι για τα εντομοκτόνα, που είναι αυστηρότεροι. «Η μελέτη μας σημαίνει ότι τα τεστ που έχουν γίνει για την DΕΕΤ …δεν είναι πλέον επαρκή και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα», υποστηρίζει ο Μπρινό Λαπιέ. Αυτή είναι η επιστημονική άποψη, ή μια επιστημονική αποψη.
 
alt
 
 
Η ουσία είναι τί ζημιά μπορεί να μας προκαλέσει σε βάθος χρόνου..
Αυτό μπορεί να το σκεφθεί κανείς αν γνωρίσει λίγο παραπάνω αυτό το ένζυμο με το δύσκολο όνομα : 
ακετυλο-χολινεστεράση. Οσο κι αν φαίνεται απίθανο, την συναντούμε στην φοβερή νόσο του Αlzheimer.
Που οφείλει το όνομά της στο γερμανό γιατρό: 
ALOIS ALZHEIMER (γεν. 1864)  που περιέγραψε πρώτος τις αλλοιώσεις της νόσου στον εγκέφαλο το 1906.
 
 
alt
 
 
 
 
Ολοι ξέρουμε πλέον οτι είναι μία προοδευτικά εξελισσόμενη νευρο-εκφυλιστική νόσο του ΚΝΣ που αρχίζει με διαταραχές της πρόσφατης μνήμης και φθάνει μέχρι την πλήρη διακοπή της επαφής με την πραγματικότητα. Σαν κυριότεροι παράγοντες που συμμετέχουν στην εμφάνιση της νόσου αυτής, θεωρούνται: α. η κληρονομικότητα, με την έννοια της αυξημένης πιθανότητας εμφάνισης της νόσου, όταν νοσεί κάποιος πρώτου βαθμού συγγενής. β. πιθανή γονιδιακή βλάβη που σχετίζεται με τα χρωμοσώματα 21, 19, 14. και.. γ. 
Η μείωση της δραστηριότητας της ακετυλο-χολινεστεράσης, βασικού ενζύμου για τη σύνθεση της χολινεστεράσης, με αποτέλεσμα την απενεργοποίηση των αντίστοιχων κυττάρων. Με την πάροδο του χρόνου, και με μια ζωή γεμάτη μικρές ή και μεγάλες καταχρήσεις, και το νευρικό μας σύστημα να τεντώνει και να ξετεντώνει δεκάδες φορές μέσα στην μέρα, σας θυμίζω μια κοινή φράση που ακούγεται πλέον κι απο νήπια : ¨Ρε μάνα , έκανες τα νεύρα μου τσατάλια ¨,δεν νομίζω οτι φροντίζουμε και πολύ το πολύτιμο αυτό ένζυμο..Για σκεφτείτε να το..βοηθάμε κιόλας με εντομοαπωθητικά- εντομοκτόνα.. Δεν λέω οτι κάτι τρέχει..Αν όμως τρέχει…γιατί απορούμε μετά, όταν αρχίσουμε να έχουμε διάφορα προβλήματα με το..μυαλό μας.. Κι όμως υπάρχουν θαυμάσια οικολογικά εντομοαπωθητικά..
 
Η μανούλα μου, χρησιμοποιούσε..ξύδι αραιωμένο με νερό. Το κακό ήταν οτι μύριζε λίγο, αλλά τα κουνούπια δεν πλησίαζαν. 
 
 
 
alt
 
 
 
Ενα πορτοκάλι ή λεμόνι με πολλά μοσχοκάρφια ( γαρύφαλα), καρφωμένα πάνω του, 
είναι ιδανικό για κουνούπια και σκνίπες, που δεν αντέχουν την μυρωδιά της ευγενόλης που αναδύεται με την βοήθεια του χυμού.. 
Και σε τελική ανάλυση, η παλιά καλή κουνουπιέρα, μας εξασφαλίζει αδιατάρακτο και κυρίως καθαρό ύπνο. 
 
…Και μην ξεχνάτε: Στις δοκιμές με τα εντομοαπωθητικά… 
 
«ΠΕΘΑΙΝΑΝ ΤΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ» 
«Στις δοκιμές διαπιστώσαμε ότι τα κουνούπια πέθαιναν, 
κάτι που παρατηρούμε με τα εντομοκτόνα, αλλά κανονικά όχι με τα απωθητικά..
 Ηταν το συμπέρασμα των ερευνητών…Αυτά.
 
 
alt

ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ..ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙ ΗΘΙΚΑ…ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ..ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΝΕΚΡΟ..

Ἔχει εἰπωθῆ, πολλές φορές , ὅτι εἴμαστε μοναδικά ἄτομα. Ἀλλά ἔχουμε ἀναρωτηθῆ ποτέ ..τί εἶναι αὐτό πού κάνει τούς ἀνθρώπους νά συμπεριφέρονται μέ τόν συγκεκριμενο τρόπο (πού συμπεριφέρονται).. Ἐννοοῦν, ἆραγε, πραγματικά αὐτό πού λένε καί κάνουν; Ὁδηγοῦνται ἀπό ἄγνωστες δυνάμεις.. πέραν ἀπό τόν ἔλεγχό τους; Ἐμεῖς συνήθως πιστεύουμε ὅτι παίρνουμε ἀποφάσεις καί εἴμαστε ὑπεύθυνοι γιά τίς πράξεις μας.

 

Ἐξ αιτίας αὐτοῦ του γεγονοτος.. ἔχουμε τήν τάση νά κατηγοροῦμε τούς ἄλλους γιά τά προσβλητικά λόγια καί τίς πράξεις τους. Τούς χαρακτηρίζουμε ὡς «ἐπιθετικούς», «τεμπέληδες», «ἀνυπόμονους», «ἀσύδοτους», «χαζούς», καί οὕτω καθεξῆς.

Ποιά εἶναι ἡ πραγματικότητα;

Πρός ποιά κατεύθυνση δείχνει ἡ σύγχρονη ἐπιστημονική ἔρευνα;

Εἶναι ἡ φύση ἢ ἡ ἀνατροφή;

Καί ἂν εἶναι το DNA μας ἢ τό περιβάλλον μας

πού διαμορφώνει τήν προσωπικότητά μας…

 Υπάρχει χῶρος γιά τήν ἐλεύθερη βούληση;

Ὑπάρχουν πολλά παραδείγματα στήν ἱστορία τῆς ἰατροδικαστικῆς καί τῆς ἐγκληματολογικῆς ψυχολογίας, ὅπου, γιά παράδειγμα, ἕνας ὄγκος πού πιέζει τήν ἀμυγδαλῆ, (ἕναν πυρήνα τοῦ ἐγκεφάλου πού σχετίζεται μέ τήν συναισθηματική ἀξιολόγηση καί ἔκφραση), ἦταν ὑπεύθυνος γιά τήν ἐπιθετική συμπεριφορά.

Μετά ἀπό χειρουργική ἀφαίρεση τοῦ ὄγκου ἡ ἐπιθετικότητα ἐξαφανίστηκε.Ἡ σύγχρονη ἰατρική, ὑποθέτει ὅτι οἱ χημικές διαταραχές τοῦ ἐγκεφάλου, εἶναι ὑπεύθυνες γιά ὅλες τίς ψυχοπαθολογίες. Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο πιστεύουμε ὅτι τά ψυχοτρόπα φάρμακα εἶναι ἀποτελεσματικά στήν θεραπεία ψυχικῶν ἀσθενειῶν.

Μία ἀπό τίς πρόσφατες προσεγγίσεις τῶν νευρολογικῶν ,ἀκόμη καί τῶν ψυχιατρικῶν προβλημάτων εἶναι ἡ..

«Βαθιά ἐγκεφαλική Διέγερση» (DBS).

 

Παραθεμα..

Η Εν τω Βάθει Εγκεφαλική Διέγερση (Deep Brain Stimulation, DBS).είναι νευροχειρουργική διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει την εμφύτευση ηλεκτροδίων σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, τα οποία παράγουν ηλεκτρικά ερεθίσματα για να ρυθμίζουν την μη κανονικη εγκεφαλική λειτουργία.Όπως ας πουμε είναι η… δυστονία μια νευρολογική διαταραχή. Που αφορα αδυναμία του εγκεφάλου να ελέγξει την κινητική λειτουργία των μυών.

σ.σ.Το Πανεπιστημιακο Νοσοκομείο Hadassah της Ιερουσαλήμ  ( και συγκεκριμενα..η  Μονάδα για την ασθένεια Parkinson και Κινητικών Διαταραχών) είναι σήμερα παγκοσμίως ένα από τα μεγαλύτερα  ιατρικά κέντρα που χρησιμοποιούν και εξελίσσουν την εν τω βάθει εγκεφαλική διέγερση (Deep Brain Stimulation, DBS) για το Parkinson και τη δυστονία.

Τελος παραθεματος

Η Εν τω Βάθει Εγκεφαλική Διέγερση ..Περιλαμβάνει τήν ἐμφύτευση ἠλεκτροδίων σέ ὁρισμένες περιοχές τοῦ ἐγκεφάλου. Τό ἠλεκτρόδιο εἶναι συνδεδεμένο μέ εναν βηματοδότη ,πού παρέχει ἠλεκτρική διέγερση στήν περιοχή αὐτή. Ἡ DBS ἔχει χρησιμοποιηθῆ πρόσφατα..και γιά τήν θεραπεία τῆς κατάθλιψης.

Μιά ἀσθενής μέ κατάθλιψη, ἀνέφερε ὅτι τήν στιγμή πού ἄρχισε ἡ διέγερση, ἦταν σάν κάποιος να…«ἄναψε τά φῶτα», καί τήν πλημμύρισε ἕνα αἴσθημα εὐφορίας.

Μιά ἀκόμα πιό συναρπαστική σύγχρονη προσέγγιση εἶναι τό πεδίο τῆς ὀπτογενετικῆς (optogenetics). Χρησιμοποιοῦνται βακτηρίδια – φορεῖς φωτοευαίσθητων μορίων παρόμοιων μέ αὐτῶν στόν ἀμφιβληστροειδῆ χιτώνα τοῦ ματιοῦ. Τά βακτηρίδια ¨σημαδεύουν¨ εἰδικά νευρικά συστήματα τοῦ ἐγκεφάλου καί ἐνσωματώνουν αὐτά τά μόρια σέ μεμβράνες τῶν νευρώνων τους. Οἱ στοχευμένοι νευρῶνες γίνονται πλέον εὐαίσθητοι στό φῶς. Μιά ἐξωτερική πηγή φωτός πού κατευθύνεται πρός τούς φωτοευαίσθητους νευρῶνες μπορεῖ νά κάνη αὐτούς τούς νευρῶνες ἐνεργούς, μέ ἀποτέλεσμα ἀλλαγές στήν κίνηση, στήν σκέψη ἢ και στό συναίσθημα.

 

 

Μόνο μέσα ἀπό τήν πραγματική ἁγιότητα εἶναι δυνατόν νά δοῦμε τόν ἐσωτερικό κόσμο τοῦ ἄλλου ανθρωπου. Ὁτιδήποτε λιγότερο ἀπό αὐτό εἶναι, στήν καλύτερη περίπτωση, μόνο μιά εἰκασία ἑνός μορφωμένου ἀνθρώπου

 

 

Οι πρόσφατες ἐξελίξεις στήν γενετική, ἔχουν δείξει ὅτι πληθώρα ἀναπτυξιακῶν ζητημάτων, ὅπως ἡ ὑπερκινητικότητα, ἡ Σχιζοφρένεια καί ὁ Αὐτισμός ἔχουν τήν ρίζα τους σέ ἀνωμαλίες τοῦ DNA, πού μέ τή σειρά τους ἐκφράζονται ὡς νευροβιολογικά προβλήματα καί τελικά προβλήματα συμπεριφορᾶς. Στήν πραγματικότητα, τόσο ἡ γενετική ὅσο καί τό περιβάλλον φαίνονται ὑπεύθυνα γιά τέτοιες διαταραχές, ὅπως εἶναι καί γιά τίς σωματικές συνθῆκες ὁ καρκίνος, ὁ διαβήτης, οἱ καρδιακές παθήσεις κ.λπ. Ἕνα πλῆθος γονιδίων ἐμπλέκεται σέ ὁρισμένες ἀπό αὐτές τίς διαταραχές. Ὅταν ἐμπλέκεται ἕνας ἀριθμός τῶν ἐπηρεαζόμενων γονιδίων, τό ἀποτέλεσμα εἶναι ἐκφράσεις συμπεριφορᾶς πού ὁρίζουν τέτοιες διαταραχές. Εἶναι δυνατόν, ὡστόσο, νά ἐπηρεαστοῦν μόνον ὁρισμένα γονίδια ἢ ἕνας περιορισμένος συνδυασμός.

Αὐτές οἱ γενετικές ἀνωμαλίες ἐκφράζονται ὡς παράξενες συμπεριφορές καί δέν καλύπτουν τά πλήρη διαγνωστικά κριτήρια γιά κάποια διαταραχή. Αὐτές οἱ συμπεριφορές χαρακτηρίζονται συνήθως ὡς ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά τῆς προσωπικότητας. Σκεφτεῖτε ἕνα ἐκκεντρικό καί κοινωνικά περίεργο ἄτομο. Τά ἄτομα αὐτά εἶναι ὡς ἐπί τό πλεῖστον κανονικά, ἐκτός ἀπό τά ἀπομονωμένα χαρακτηριστικά τῆς προσωπικότητας πού εἶναι περίεργα. Συχνά εἶναι μέλη οἰκογενειῶν πού ἔχουν ἕνα ἢ περισσότερα ἄλλα μέλη μέ πλήρη διάγνωση μιᾶς διαταραχῆς.

Η ἐμφάνιση τοῦ προσώπου εἶναι πολύ σημαντική γιά τήν ἀντίληψη τῶν συναισθημάτων ἑνός ἄλλου ἀτόμου. Ἡ ἀποτυχία σέ αὐτό ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τήν ἀδυναμία κοινωνικῆς συσχέτισης μέ τούς ἄλλους. Τά αὐτιστικά ἄτομα ἔχουν δυσκολία νά ἀναγνωρίσουν τούς ἀνθρώπους κοιτάζοντας τό πρόσωπό τους.

Συνήθως οἱ ἄνθρωποι ἐξάγουν κοινωνικές ἐνδείξεις ἀπό τούς ἄλλους ἀποκωδικοποιώντας τίς ἐκφράσεις τοῦ προσώπου τους, ἐνῶ ἡ ἀδυναμία «ἀνάγνωσης» τοῦ προσώπου κάνει κάποιον ¨τυφλό¨, ὡς πρός τά συναισθήματα καί τίς σκέψεις τῶν ἄλλων ἀνθρώπων.

 

Αὐτή ἡ ἀνωμαλία μπορεῖ νά συλληφθῆ στά κύματα τοῦ ἠλεκτρο-εγκεφαλο-γραφήματος, χρησιμοποιώντας μιά τεχνική γνωστή ὡς Event Related Potentials (ERP). Τά αὐτιστικά ἄτομα δείχνουν ἀνώμαλη ERP ἀντιδρώντας σέ πρόσωπα.

Μιά ὁμάδα ἐπιστημόνων ἀπό τό Πανεπιστήμιο τῆς Οὐάσιγκτον χρησιμοποίησε ERP γιά νά ἐλέγξη ἀνεπηρέαστα μέλη τῆς οἰκογένειας, ὅπως οἱ γονεῖς καί τά ἀδέλφια τῶν νεαρῶν ἀτόμων μέ αὐτισμό.

Δέν ἀποτελεῖ ἔκπληξη ὅτι παρατηρεῖται ἀνώμαλη κυματομορφή ERP στό πρόσωπο καί τῶν μή προσβεβλημένων μελῶν τῆς οἰκογένειας.

Οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι εἶχαν ἐπίσης δυσκολία νά ἀναγνωρίζουν πρόσωπα. Αὐτά τά κατά τά ἄλλα ὑγιῆ ἄτομα μοιράζονται τήν ἴδια ἀνωμαλία τοῦ γονιδίου ἐπεξεργασίας προσώπου μέ τούς αὐτιστικούς συγγενεῖς τους.

Οἱ ἐπιστήμονες σέ ὅλον τόν κόσμο διαπιστώνουν ὅτι ὅλο καί περισσότερες ἀναπτυξιακές ψυχιατρικές διαταραχές ἔχουν ἰσχυρές γενετικές αἰτίες.

 

 

Ἡ ἐπιλογή τοῦ Θεοῦ σημαίνει μιά λειτουργική, ὑπαρξιακή σχέση μέ τό Θεῖο. Ἡ σύνδεση αὐτή κάνει τό ἄτομο ἕνα ἀνθρώπινο ὄν μέ τήν πραγματική ἔννοια τῆς λέξης, καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ, παράγοντας ἕναν ὑπαρξιακό μετασχηματισμό. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ἡ ἀπουσία τοῦ Θεοῦ ἀφήνει ἕνα ἄτομο στό ἔλεος τῆς ἁπλῆς βιολογικῆς ὕπαρξής του.

 

 

Εἶναι κοινή γνώση ὅτι τό περιβάλλον παίζει ἐπίσης σημαντικό ρόλο στήν διαμόρφωση τῆς προσωπικότητας καί τῆς συμπεριφορᾶς. Μερικές ψυχοπαθολογίες καθορίζονται μόνο κατά 50% γενετικά. Τό ὑπόλοιπο 50% διαπλάθεται ἀπό τό περιβάλλον. Τό ξέρουμε αὐτό ἀπό μελέτες πανομοιότυπων διδύμων. Ὅταν τά πανομοιότυπα δίδυμα χωρίζονται κατά τήν γέννηση, γιά παράδειγμα, ἐάν υἱοθετηθοῦν ἀπό δυό ἄσχετες οἰκογένειες, καί ἕνας ἀπό αὐτούς ἀναπτύσση σχιζοφρένεια, ἡ πιθανότητα τοῦ ἄλλου διδύμου νά ἀναπτύξη τήν ἴδια διαταραχή εἶναι μόνο 50%.

Αὐτά τά δίδυμα μοιράζονται ἀκριβῶς τά ἴδια γονίδια, ἀλλά τό συμπεριφορικό ἀποτέλεσμα εἶναι τό ἴδιο μόνο στό 50% τῶν περιπτώσεων. Αὐτό ὑποδηλώνει ὅτι τό ἄλλο 50% καθορίζεται ἀπό τό περιβάλλον.

Ἡ σοβαρή κλινική κατάθλιψη συμπεριφέρεται μέ παρόμοιο τρόπο.

Ὑπάρχει μιά σειρά ἀπό περιβαλλοντικούς παράγοντες τούς ὁποίους ὁ ἀναγνώστης εἶναι σίγουρα σέ θέση νά σκεφτῆ, ἔτσι δέν ὑπάρχει καμιά ἀνάγκη γιά μιά περαιτέρω συζήτηση γιά τό θέμα αὐτό.Γιά νά ἀπεικονίσουμε τά παραπάνω σημεῖα, ἂς ρίξουμε μιά ματιά σέ τέσσερις νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές πού εἶναι γνωστόν ὅτι ἔχουν διαφορετικές, ἀλλά ἰσχυρές κληρονομικές αἰτίες.

Καθώς ἐξερευνοῦμε τό συναρπαστικό ρεπερτόριο συμπεριφορᾶς αὐτῶν τῶν συνθηκῶν, συνειδητοποιοῦμε ὅτι ἡ νοοτροπία μας εἶναι μακράν τό προϊόν ¨βιολογικῶν¨ παραγόντων.

(1) Ἡ Διαταραχή Ἐλλειμματικῆς Προσοχῆς καί Ὑπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) εἶναι κοινή ἰδίως μεταξύ τῶν παιδιῶν σήμερα. Χαρακτηρίζεται ἀπό ἀδυναμία συγκέντρωσης, ἀπώλεια μνήμης καί ὑπερκινητικότητα ὅλη τήν ὥρα.

(2) Ὁ αὐτισμός φαίνεται νά εἶναι σέ ἄνοδο. Ἔχει ἕναν συντελεστή κληρονομικότητας σχεδόν 80%. Τά συμπτώματα περιλαμβάνουν τεράστια δυσκολία κοινωνικῆς συσχέτισης, γλωσσικά προβλήματα καί ἐπαναλαμβανόμενες κινήσεις, ὅπως τό χτύπημα τῶν χεριῶν.

 

(3) Στήν Διπολική Διαταραχή παρατηροῦμε τέσσερα εἴδη κύκλων διάθεσης – Μανία, ὑπομανία, Κατάθλιψη καί ἕνα μικτό ἐπεισόδιο. Τά χαρακτηριστικά συμπτώματα κυμαίνονται ἀπό τό νά αἰσθάνεται ἕνα ἄτομο πολύ ἐνεργητικό μέχρι τό νά περιέλθη σε..βαθιά κατάθλιψη, πού ὁδηγεῖ στήν ἀνάπτυξη σκέψεων αὐτοκτονίας.

 

(4) Τό Σύνδρομο Tourette εἶναι μιά νευρολογική διαταραχή πού χαρακτηρίζεται, σέ ἤπια μορφή, ἀπό ἐπαναλαμβανόμενες ἀκούσιες κινήσεις τοῦ σώματος καί ἤχους (πού ὀνομάζονται τίκ) καί, σέ προχωρημένες περιπτώσεις, ἀπό μεγάλες ἀκούσιες σωματικές κινήσεις, θορύβους, ὅπως γάβγισμα καί σφύριγμα, καί σέ πολλές περιπτώσεις μιά ἀκατανίκητη παρόρμηση νά ἐκστομίση αἰσχρολογίες.Τά ἄτομα μέ σύνδρομο Tourette εἶναι συχνά παρορμητικά καί ἔχουν ἄλλα συμπτώματα τῆς Διαταραχῆς Ἐλλειμματικῆς Προσοχῆς.Ἴσως ἀναγνωρίζουμε μερικά ἀπό αὐτά τά συμπτώματα στόν ἑαυτό μας καί σέ ἄλλους. Ἡ γενετική ἢ περιβαλλοντική τους φύση μᾶς κάνει νά δείχνουμε περισσότερη κατανόηση καί νά εἴμαστε λιγότερο ἐπικριτικοί ἀπέναντι σέ ἄλλους. Πολλές συμπεριφορές ἁπλά δέν μποροῦν νά ρυθμιστοῦν ἀπό τό ἄτομο πού ὑποφέρει.

Μέ κάποια παρέμβαση εἰδικῶν τό ἄτομο μπορεῖ νά βοηθηθῆ. Τό νά τούς λέμε ἁπλῶς «μήν τό κάνεις» εἶναι σάν νά λέμε σέ ἕνα ἄτομο πού πάσχει ἀπό μιά σωματική ἀσθένεια «μήν εἶσαι ἄρρωστος».

Οἱ συμπεριφορές (κατά τό μεγαλύτερο ποσοστό) ἁπλά καθορίζονται ἀπό τά γονίδια καί τό περιβάλλον μας.Ἡ πραγματική πνευματική ποιότητα ἑνός ἀνθρώπου παραμένει κρυμμένη κάτω ἀπό πολλά στρώματα προσχημάτων μας, καλῶν ἢ κακῶν, τίς συμπεριφορές πού ὑπαγορεύει ὁ κληρονομημένος καί ὁ ἀποκτημένος ἑαυτός μας.

Ποῦ εἶναι ἡ ἐλεύθερη βούληση σέ αὐτήν τήν ἱστορία; Μιά ὑλιστική a priori παραδοχή περιορίζει τήν ὀντολογία μας, συμπεριλαμβανομένης τῆς νοοτροπίας μας, στήν βιολογική μας σύνθεση.

Κατά τήν χριστιανική ἀντίληψη, ὡστόσο, ὑπάρχει μέσα στόν κάθε ἕναν ἀπό ἐμᾶς ἕνα παράλληλο σύμπαν ἀνεξάρτητα ἀπό τίς συμπεριφορές μας, τήν γνωστική λειτουργία ἢ ἀκόμα καί τήν ἐπίγνωσή μας.

 Ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος, ἀφηγεῖται τήν ἱστορία δυό νεαρῶν δούλων κοριτσιῶν πού ἀγοράστηκαν τό ἕνα ἀπό μιά μοναχή καί τό ἄλλο ἀπό μιά πόρνη γιά νά ἀνατραφοῦν ἀναλόγως.

Ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος ρωτάει

(μιά βαθυστόχαστη ἐρώτηση στήν ὁποία δέν δίνει ἀπάντηση):

«Εἶναι τό κορίτσι πού ἔγινε μοναχή πραγματικά καλό καί αὐτό πού ἔγινε πόρνη πραγματικά κακό;».

Ἀποφεύγει τήν προφανῆ ἀπάντηση:

«Δέν ξέρουμε». Ἡ πραγματική πνευματική ποιότητα ἑνός ἀνθρώπου παραμένει κρυμμένη κάτω ἀπό πολλά στρώματα προσχημάτων μας, καλῶν ἢ κακῶν, τίς συμπεριφορές πού ὑπαγορεύει ὁ κληρονομημένος καί ὁ ἀποκτημένος ἑαυτός μας.

Τελικά,

Δέν ἐπιλέγουμε Νά Κάνουμε ἢ Νά Μήν Κάνουμε. Ἐπιλέξαμε νά εἴμαστε ἢ νά μήν εἴμαστε. Ὑπάρχει μιά θεμελιώδης διαφορά μεταξύ τῶν δύο. Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια κάνουμε μιά μόνο ἐπιλογή, ἀνάμεσα στόν Θεό καί στόν μη- Θεό.

Ἡ ἐπιλογή τοῦ Θεοῦ σημαίνει μιά λειτουργική, ὑπαρξιακή σχέση μέ τό Θεῖο.

Ἡ σύνδεση αὐτή κάνει τό ἄτομο ἕνα ἀνθρώπινο ὄν μέ τήν πραγματική ἔννοια τῆς λέξης, καθ’ ὁμοίωσιν τοῦ Θεοῦ…παράγοντας ἕναν ὑπαρξιακό μετασχηματισμό. Ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, ἡ ἀπουσία τοῦ Θεοῦ ἀφήνει ἕνα ἄτομο στό ἔλεος τῆς ἁπλῆς βιολογικῆς ὕπαρξής του. Σέ αὐτήν τήν περίπτωση οἱ κανόνες τῆς γενετικῆς καί τοῦ περιβάλλοντος ἰσχύουν στό σύνολό τους.

Ἕνα ἄτομο μπορεῖ νά ἐνεργῆ ἠθικά ἢ ἀκόμα καί θρησκευτικά, ἀλλά νά εἶναι πνευματικά νεκρό.

Μπορεῖ νά ἔχη ὅλη τήν ἐμφάνιση ἑνός λειτουργικοῦ καί καλοῦ ἀνθρώπου, βιολογικά ζωντανοῦ, ἀλλά πνευματικά νά εἶναι (μέ κομμένη τήν ἀνάσα), ἕνα ¨πτῶμα¨ πού περπατάει.

Στήν ἐπιστολή του πρός τούς Ρωμαίους

ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκφράζει ὄμορφα αὐτήν τήν πραγματικότητα, μιλώντας γιά δυό ἀντιφατικές ὀντότητες …μέσα στόν ἑαυτό του..Τόν Φυσικό ἄνθρωπο Καί Τόν Πνευματικό ἄνθρωπο, πού βρίσκονται σέ ἄμεση σύγκρουση.

Ἡ μόνη λύτρωση εἶναι ὁ Θεός… ὁ Ὁποῖος δέν ἀλληλεπιδρᾶ μαγικά μέ τόν ἄνθρωπο, ἀλλά πού μέ τήν ἔνωσή Του μέ τόν ἄνθρωπο Μεταμορφώνει Τήν ὕπαρξή Του, Τόν ἀνανεώνει, Τόν Φωτίζει Καί Τόν Θεώνει.

Αὐτή ἡ ἐσωτερική κατάσταση ὑπερβαίνει τήν συμπεριφορά.

Οἱ διά Χριστόν Σαλοί εἶναι ἕνα πολύ καλό παράδειγμα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Παράξενοι στά μάτια τῶν ἄλλων λόγῳ τῆς σαλότητάς τους, καλλιεργοῦν τήν ἐσωτερική ἁγιότητα. Περιπαίζουν τόν κόσμο, εἰδικά τήν ἐπιφανειακή καί ἀνούσια θρησκευτικότητα.

Θά πρέπει νά εἴμαστε προσεκτικοί στίς κρίσεις μας ἐναντίον τῶν ἄλλων, εἰδικά ὅταν μοναδικό κριτήριό μας εἶναι ἡ συμπεριφορά τους. Μόνο μέσα ἀπό τήν ¨πραγματική ἁγιότητα¨ εἶναι δυνατόν νά δοῦμε τόν ἐσωτερικό κόσμο τοῦ ἄλλου ¨Ανθρωπου¨.

Ὁτιδήποτε λιγότερο ἀπό αὐτό εἶναι, στήν καλύτερη περίπτωση, μόνο μιά εἰκασία ἑνός μορφωμένου ἀνθρώπου.

Τό ἐρώτημα «γιατί οἱ ἄνθρωποι συμπεριφέρονται μέ τόν τρόπο πού συμπεριφέρονται» ἀνήκει στόν τομέα τῆς ἐπιστήμης.

Τό ζήτημα τῆς ὕπαρξης ἀνήκει στήν σφαίρα τῆς πνευματικότητας.

 

τοῦ  Ἡρακλῆ Παναγιωτίδη,
ἐρευνητῆ-καθηγητῆ του Πανεπιστημίου Ουασιγκτον στό Σιάτλ (ΗΠΑ)μετάφραση: Ἀναστάσιος Φιλιππίδης

Πηγη.. http://parembasis.gr

 

 

 

ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ…

 

 

 

Ἔχετε ἀναρωτηθῆ ποτέ: ¨Εἶμαι καλός¨.

Τί πραγματικά σημαίνει νά εἶσαι καλός…

Οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μιάν ἠθική ἀντίληψη τοῦ ἑαυτοῦ τους

καί τῶν ἄλλων ὡς καλός, κακός ἢ κάτι ἀνάμεσα.

Οἱ γνῶμες αὐτές βασίζονται σέ συμπεριφορές

πού ἀποτελοῦν ἀξιολογικές κρίσεις.

Δυστυχῶς, οἱ ἀντιλήψεις προδίδουν τήν πραγματικότητα.

Ὁ Ἰησοῦς ἔκανε μιά φορά ἕνα ἀπροσδόκητο σχόλιο

σέ κάποιον πού τόν ἀποκάλεσε ¨καλό¨

Εἶπε ¨Κανείς δέν εἶναι καλός, ἐκτός ἀπό τόν Θεό καί μόνο¨

ὑπονοώντας ὅτι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι …δέν εἶναι καλοί.

Ἑπομένως, τί σημαίνει τό νά εἶναι ἢ νά μήν εἶναι κάποιος καλός;

 

Εἶναι ἡ καλοσύνη ἁπλά ..μιά φανερή ἢ μιά κρυφή ἠθική ἰδιότητα;

Εἶναι ἡ καλοσύνη ἡ …ἀπουσία ὁποιασδήποτε ἠθικῆς παράβασης;

Ὑπό αὐτήν τήν ἔννοια, ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι…κακοί,

δεδομένου ὅτι ὑπάρχουν ἠθικές ἀτέλειες σέ ὅλους μας.

Ἂν ἐπρόκειτο νά σκεφθοῦμε τήν καλοσύνη μέ ὅρους ἠθικῆς ἀνυπακοῆς καί μόνο, τότε ἡ συμπεριφορά πρέπει νά εἶναι ἀρκετή γιά νά καθορίση τήν καλοσύνη. Ὑπάρχουν, ὡστόσο, βαθύτερες πτυχές τοῦ ἑαυτοῦ μας, ὅπως οἱ ἐπιθυμίες, οἱ σκέψεις, τά συναισθήματα πού ἐνεργοῦν ὡς συνειδητές ἢ μή συνειδητές δυνάμεις σέ ὅλους μας καί μᾶς ὁδηγοῦν σέ ἀπρόβλεπτες ἀρνητικές κατευθύνσεις. Καί ἀντιστρόφως, ἄνθρωποι κακῆς φήμης καί συμπεριφορᾶς, σέ κάποια σημεῖα, μποροῦν νά ἐμφανίζουν …ἐκπληκτική καλοσύνη. Θά μποροῦσε νά εἶναι πιό ρεαλιστικό, λοιπόν, νά θεωρήσουμε ὅτι ἔχουμε καλές ἢ κακές ἰδιότητες πού μᾶς ὁδηγοῦν εἴτε πρός τήν καλοσύνη εἴτε πρός τήν κακία.

 

Εἴμαστε σέ μιά κατάσταση συνεχοῦς ροῆς καί κινούμαστε σέ ὑγιεῖς ἢ ἀρρωστημένες κατευθύνσεις.Ἐπιδιώκουμε νά ἀντικαταστήσουμε τήν πνευματική τροφή μέ φυσικές ἀπολαύσεις, ἀπολαύσεις πού ὁδηγοῦν σέ πόνο, ἐνῶ ὁ πόνος ὁδηγεῖ στήν ἀναζήτηση περισσότερων ἀπολαύσεων, καί ἔτσι ἔχουμε τόν φαῦλο κύκλο. Ἡ σωματική ἡδονή δέν εἶναι τό μόνο ὑποκατάστατο… Ἡ τηλεόραση, τό τηλεφωνικό κουτσομπολιό καί σήμερα τό διαδίκτυο, εἶναι παραδείγματα τῶν ἀνεπιτυχῶν προσπαθειῶν νά ταΐσουμε τό πνεῦμα.

 

Εἶναι ἡ κατεύθυνση καί ἡ κατάσταση τῆς πνευματικῆς ὑγείας πού καθορίζουν τήν ἐσωτερική δυναμική ἑνός ἀτόμου. Καί οἱ δυό αὐτές ἰδιότητες, ὡστόσο, παραμένουν κρυμμένες ἀπό τούς ἄλλους καί συχνά καί ἀπό τούς ἑαυτούς μας. Βλέπουμε μόνο τήν συμπεριφορά, ἐνῶ ὑπάρχει ἀναντιστοιχία μεταξύ αὐτῶν τῶν ἐσωτερικῶν πραγματικοτήτων καί τῶν ἐξωτερικῶν συμπεριφορῶν.

Ἂς ἀγνοήσουμε τήν συμπεριφορά καί τίς ἰδιότητές της γιά τήν ὥρα, καί ἂς ἐπικεντρωθοῦμε στήν πραγματικότητα τῆς ἐσωτερικῆς ὑγείας.

Τί εἶναι ἡ πνευματική ὑγεία;

Μποροῦμε νά τήν ἐξετάσουμε σέ περιγραφική βάση, μέ βάση τόν ὁρισμό της, καί μέ βάση τήν αἰτία της. Ἡ περιγραφή μιᾶς ἀσθένειας εἶναι συμπτωματική.

 

Τά συμπτώματα μιᾶς σωματικῆς ἀσθένειας εἶναι, γιά παράδειγμα, ὁ πόνος, ὁ πυρετός, κλπ. Σημάδια τῆς πνευματικῆς ἀσθένειας εἶναι (α) ὑπερηφάνεια καί ζήλια, (β) ἄγχος γιά ὑλικές ἢ αἰσθησιακές ἐπιθυμίες καί (γ) παραληρηματική φαντασία. Ἀντίθετα, σημάδια πνευματικῆς ὑγείας εἶναι ἡ ἐσωτερική εἰρήνη, ἡ ἀγάπη καί ἡ πληρότητα. Θά μποροῦσε κάποιος νά ὑποστηρίξη ὀρθῶς ὅτι αὐτά πού παραθέτω ὡς συμπτώματα τῆς πνευματικῆς ἀσθένειας ἔχουν βιολογική βάση. Αὐτό συμβαίνει συχνά. Πολλές μορφές ψυχικῶν παθήσεων ἔχουν βιολογικά αἴτια. Ὡστόσο, πιστεύω ὅτι ἕνα μεγάλο μέρος τους ἔχει βαθιές πνευματικές ρίζες. Μιά προσεκτική ἐξέταση θά μποροῦσε νά ἀποκαλύψη τίς πραγματικές αἰτίες τους.

 

Δυστυχῶς, ἡ σύγχρονη ἰατρική ἀντιμετωπίζει ἀδιακρίτως αὐτά τά συμπτώματα σάν νά εἶναι πάντα σωματικῆς φύσεως, δηλαδή, μέσω τῆς φαρμακευτικῆς ἀγωγῆς. Βλέπουν «ἀποτελέσματα» στήν ἐπιφάνεια, ἀλλά τελικά κάνουν κακό στό πρόσωπο. Φυσικά, ὑπάρχουν βιολογικές ψυχοπαθολογίες καί ἀπαιτοῦν φαρμακευτική θεραπεία.Ἡ ἀπουσία ἐμπειρίας πνευματικῶν αἰσθήσεων δημιουργεῖ ἕνα κενό πού ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νά τό γεμίση μέσα ἀπό τήν φαντασία καί τήν λογική. Ἡ φαντασία ἐγκυμονεῖ κινδύνους. Ἡ ψευδαισθητική σκέψη, παρά τόν ὀρθολογισμό, ὁδηγεῖ στήν ἐξαπάτηση καί τούς κινδύνους τῆς ἰδεολογίας.

 

Ὡστόσο, ἐπίσης ὑπάρχει καί πνευματική ἀσθένεια, καί ἀπαιτεῖ πνευματική θεραπεία. Ὅπως καί μέ τήν σωματική ἀσθένεια, ὅπου ὁρίζουμε τήν ἀσθένεια μέ ὅρους τῆς παθοφυσιολογίας, ἡ πνευματική ἀσθένεια ὁρίζεται παρόμοια μέ ὅρους τῆς δικῆς της παθοφυσιολογίας: κατακερματισμός τοῦ ἑαυτοῦ, πνευματική πείνα, πού καί τά δυό ὁδηγοῦν σέ ἀτροφία ἢ σκοτασμό τῶν πνευματικῶν αἰσθήσεων. Κάθε ἕνας ἀπό αὐτούς τούς παράγοντες ἀπαιτεῖ ξεχωριστή ἐξέταση.

Ὁ κατακερματισμός τοῦ ἑαυτοῦ.

Ἡ ἀρχική κατάσταση τοῦ ἑαυτοῦ μας εἶναι νά εἶναι ἁπλός.

Τό βλέπουμε αὐτό στά παιδιά.

Ὅσο μικρότερα εἶναι τόσο ἁπλούστερος εἶναι ὁ νοῦς τους.

 

Ἔχουν ἕνα στοιχεῖο ἀθωότητας πού ἀντικαθίσταται τελικά μέ πολυπλοκότητα καθώς μεγαλώνουν. Δέν ἀναφέρομαι ἐδῶ στήν γνωστική πολυπλοκότητα γιά τήν ἐπίλυση προβλημάτων, ἀλλά στήν ἁπλότητα τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο βλέπουν τόν ἑαυτό τους καί τούς ἄλλους.

Ἕνα ψυχολογικά ἐξελιγμένο πρόσωπο θά ἀντιτάξη ὅτι αὐτό εἶναι ἕνας παράγοντας ὡρίμανσης τοῦ ἐγκεφάλου πού καταλήγει σέ αὐτό πού οἱ ψυχολόγοι ἀποκαλοῦν «θεωρία τοῦ νοῦ», ἕνας ὅρος πού ἀναφέρεται στήν ἱκανότητα ἑνός ἀτόμου νά θεωρητικολογῆ ἢ νά ὑποθέτη τί εἶναι στό μυαλό ἑνός ἄλλου ἀτόμου.

Ἡ ἁπλότητα γιά τήν ὁποία μιλῶ δέν εἶναι στό ἀντιληπτικό πεδίο, ἀλλά στό ἑρμηνευτικό, στήν ἀπόδοση κινήτρων παρά τήν ἀντιληπτική πολυπλοκότητα.

Ἔτσι, ἡ ἁπλότητα γίνεται ἕνα ἐρώτημα ὄχι τί εἶναι στό μυαλό ἑνός ἀτόμου, ἀλλά γιατί τό ἄλλο ἄτομο σκέφτεται ἢ ἐνεργεῖ μέ ἕναν ὁρισμένο τρόπο.

Ὑπάρχει μιά τεράστια διαφορά μεταξύ τῶν δύο. Ἔτσι, ὁ πραγματικός ἑαυτός τελικά διαχωρίζεται ἀπό τόν ἀντιλαμβανόμενο ἑαυτό, δημιουργώντας σύγχυση σέ μιά δυσαρμονία μεταξύ πραγματικοῦ καί τεχνητοῦ ἢ ἐξιδανικευμένου ἑαυτοῦ, πού συχνά ὁδηγεῖ σέ μιά μορφή κρίσης ταυτότητας, ἡ ὁποία ἐκφράζεται μέ τό ὑπαρξιακό ἐρώτημα πολλῶν νέων ἀνθρώπων:

¨Ποιός εἶμαι¨.. Ἡ σύγχυση αὐτή ἐπεκτείνεται στό πῶς θά ἔπρεπε νά μᾶς βλέπουν οἱ ἄλλοι, σάν νά ἐπιδιώκη τήν ἐπικύρωση τοῦ νέου ἐξιδανικευμένου ἑαυτοῦ ἀπό τούς ἄλλους. Ἡ κρίση ταυτότητας αὐξάνει περαιτέρω τήν ἀπεραντοσύνη τοῦ χάσματος μεταξύ τῶν δύο ἑαυτῶν, καί γίνεται μεγαλύτερη μέ τήν ἡλικία.

Τελικά, ὁ πραγματικός ἑαυτός ἔχει ξεχαστῆ καί δεθῆ στίς πιό σκοτεινές ἐσοχές τῆς λήθης, παραμελημένος καί ἀγνοούμενος.

 Οἱ συνέπειες τοῦ παραμελημένου ἑαυτοῦ ἔχουν σέ τεράστιο βαθμό ὑποτιμηθῆ.

Πνευματική ἀσιτία. Τό πνεῦμα χρειάζεται τροφή, ὅπως τό σῶμα χρειάζεται τροφή γιά νά συνεχίση τήν ὑγιῆ λειτουργία του.

Ὁ Θεός εἶναι ἡ μόνη πηγή πνευματικῆς τροφῆς γιά τό πνεῦμα. Ἡ πνευματική παραμέληση ἔχει δύο καταστροφικά ἀποτελέσματα,

  • πείνα καί
  • ἐπιδίωξη νά ἱκανοποιήσουμε τήν πείνα μας μέ ἀνθυγιεινά ὑποκατάστατα.

Αὐτό στήν γλώσσα τῆς Ἀνατολικῆς Χριστιανικῆς πνευματικότητας ὀνομάζεται ¨ἀκηδία¨, πού μεταφράζεται καλύτερα ὡς ἔλλειψη φροντίδας γιά τό πνεῦμα πού ὁδηγεῖ στόν φαῦλο κύκλο ἡδονῆς-ὀδύνης.

Ἐπιδιώκουμε νά ἀντικαταστήσουμε τήν πνευματική τροφή μέ φυσικές ἀπολαύσεις, ἀπολαύσεις πού ὁδηγοῦν σέ πόνο, ἐνῶ ὁ πόνος ὁδηγεῖ στήν ἀναζήτηση περισσότερων ἀπολαύσεων, καί ἔτσι ἔχουμε τόν φαῦλο κύκλο.

Ἡ σωματική ἡδονή δέν εἶναι τό μόνο ὑποκατάστατο.

Ἕνα ἐνδιαφέρον φαινόμενο τῶν ἡμερῶν μας εἶναι τό νά βρίσκεται κάποιος σέ μιά κατάσταση συνεχοῦς διέγερσης τῶν αἰσθήσεων μέσω ἠλεκτρονικῶν συσκευῶν. Βλέπω συχνά ἀνθρώπους πού βρίσκονται, σωματικά, ἀνάμεσα σέ ἄλλους, ἀλλά ἔχουν ἀπεμπλακῆ καί ἀπομονωθῆ,

ἀπορροφημένοι στά iPhones τους, iPads τους… σάν σέ μιά ἀπελπισμένη καί ἄμεση ἀνάγκη νά θρέψουν τό μυαλό τους μέσω τῶν αἰσθήσεων.

Ἡ τηλεόραση, τό τηλεφωνικό κουτσομπολιό καί σήμερα τό διαδίκτυο, εἶναι παραδείγματα τῶν ἀνεπιτυχῶν προσπαθειῶν νά ταΐσουμε τό πνεῦμα.Δέν εἶναι ἁπλά μιά τελετουργική κάθαρση, δέν εἶναι ἕνα διατροφικό ἐργαλεῖο, δέν εἶναι κἄν μιά ἄσκηση στήν δύναμη τῆς θέλησης. Μέσω τῆς σωστῆς νηστείας δημιουργοῦμε ἕνα ὑλικό κενό μέ σκοπό νά τό γεμίσουμε μέ τήν ἐλλείπουσα καί ἀπεγνωσμένα ἀπαραίτητη πνευματική τροφή.

 Συσκότιση τῶν πνευματικῶν αἰσθήσεων.

 

Αὐτή ἡ πτυχή τῆς πνευματικῆς ἀσθένειας εἶναι λιγότερο προφανής καί ἄγνωστη στούς περισσότερους. Ἡ ἐμπειρία τῶν πνευματικῶν πραγματικοτήτων εἶναι μιά ἔννοια τόσο ξένη πρός ἐμᾶς πού θεωρεῖται εἴτε ἀπατηλή, εἴτε στήν καλύτερη περίπτωση τόσο θεωρητική ἢ ἀπόμακρη, πού δέν ἔχει καμιά σχέση μέ ὁποιαδήποτε προσωπική ἐμπειρία.

Εἶναι μόνο μιά θρυλική ἰδιότητα πού ἀποδίδεται σέ λίγους. Πνευματικές αἰσθήσεις ὑπάρχουν μέ τόν ἴδιο τρόπο πού ὑπάρχουν σέ ἄλλα [μή ἀνθρώπινα] εἴδη ζωῆς αἰσθήσεις ἔξω ἀπό τό φάσμα τῆς ἀνθρώπινης ἐμπειρίας ὅπως ἡ ὄραση, ἡ ἀκοή, ἡ αἴσθηση τῆς κατεύθυνσης καί χημικές αἰσθήσεις.

Ἡ Ἀνατολική Χριστιανική πνευματικότητα μιλᾶ γιά τήν ὕπαρξη πνευματικῶν αἰσθήσεων παράλληλα, νά τό πῶ ἔτσι, μέ τίς σωματικές αἰσθήσεις.

Στό πλαίσιο αὐτό, ὑπάρχει πνευματική ὄραση, πνευματική ἀκοή, κ.λπ.

Ὑπάρχουν σέ ὅλους μας, στούς περισσότερους ἔχουν ἀτροφήσει. Εἶναι φανερές σέ λίγους φωτισμένους ἀνθρώπους. Οἱ πνευματικές αἰσθήσεις ξεπερνοῦν τόν χῶρο καί τόν χρόνο.

Οἱ φωτισμένοι ἄνθρωποι «βλέπουν» πέρα ἀπό τά φυσικά ὅρια, στό παρελθόν καί στό μέλλον, σάν ὁ χῶρος καί ὁ χρόνος νά ἔχουν καταρρεύσει. «Βλέπουν» καί «ἀκούουν» πραγματικότητες ἑνός ἄλλου κόσμου τίς ὁποῖες ἀποκαλύπτουν σέ κοινούς ἀνθρώπους.

Μερικές φορές βρίσκονται μέσα στήν παρουσία ἑνός ὑπερφυσικοῦ φωτός πού μποροῦν νά δοῦν οἱ ἄλλοι. Αὐτές οἱ αἰσθήσεις εἶναι ἡ γέφυρα ἀνάμεσα στόν ἐπίγειο ὑλικό κόσμο καί τόν κόσμο τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἀπουσία ἐμπειρίας πνευματικῶν αἰσθήσεων δημιουργεῖ ἕνα κενό πού ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νά τό γεμίση μέσα ἀπό τήν φαντασία καί τήν λογική. Ἡ φαντασία ἐγκυμονεῖ κινδύνους.

 Ἡ ψευδαισθητική σκέψη, παρά τόν ὀρθολογισμό, ὁδηγεῖ στήν ἐξαπάτηση καί τούς κινδύνους τῆς ἰδεολογίας.

Ἡ ἰδεολογία πού βασίζεται στήν φαντασία δέν εἶναι πειστική. Προσπαθεῖ μέ παράδοξο τρόπο νά πείση τούς ἄλλους μέ ὁποιοδήποτε μέσο, συχνά ἀνήθικο καί βίαιο, μόνο γιά ἕναν λόγο, νά πείση ἀντανακλαστικά τόν κατά τά ἄλλα μή πεπεισμένο ἑαυτό. Ἀξίζει νά σημειωθῆ ὅτι ἡ μή ὑγιής φαντασία γίνεται ἐπίσης ἕνα ὄχημα γιά ἐλαττωματικές ταυτότητες, ἐπιθυμίες καί ἀνησυχίες πού συζητήθηκαν στίς προηγούμενες παραγράφους.Τά συμπτώματα μιᾶς σωματικῆς ἀσθένειας εἶναι, γιά παράδειγμα, ὁ πόνος, ὁ πυρετός, κλπ.

Σημάδια τῆς πνευματικῆς ἀσθένειας εἶναι

(α) ὑπερηφάνεια καί ζήλια,

(β) ἄγχος γιά ὑλικές ἢ αἰσθησιακές ἐπιθυμίες καί

(γ) παραληρηματική φαντασία.

 

Μετά τήν περιγραφή τῶν πνευματικῶν παθολογιῶν, μποροῦμε τώρα νά ὁδηγήσουμε αὐτήν τήν ἔρευνα ἕνα βῆμα παραπέρα καί νά δοῦμε τίς αἰτίες.

 Ἡ ὀντολογία τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ταυτότητά του, ἡ ὁλοκλήρωσή του καί ἡ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ του, τῶν ἄλλων καί τοῦ ὑλικοῦ κόσμου ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ὀργανική σχέση του μέ τόν Θεό. Ὅταν αὐτή ἡ σχέση ἀποκόπτεται, αὐτό ὁδηγεῖ στήν ἀσθένεια τῆς ἁμαρτίας. Αὐτό μας φέρνει στίς ἀρχικές θέσεις τῆς ἠθικῆς. Δέν εἶναι ἐποικοδομητικό νά ἐξετάσουμε τήν ἁμαρτία ὡς ἠθική ἢ νομικίστικη παρανομία, ἀλλά, ὅπως σημαίνει ἡ ἑλληνική λέξη ἁμαρτία, «χάσιμο τοῦ στόχου».

Ὁ στόχος εἶναι ἡ λειτουργική σχέση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό.

Ὁ Θεός εἶναι ἁπλός, καί ὁ ἄνθρωπος προορίζεται νά εἶναι ἁπλός.

Ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη, καί αὐτός τρέφει τά παιδιά Του. Ὁ Θεός εἶναι ἡ Ἀλήθεια καί φωτίζει ὅσους συνδέονται ὑπαρξιακά μέ Αὐτόν.

Μέ μιά λέξη, ὁ Θεός εἶναι ἡ πηγή καί ἡ αἰτία τῆς εὐημερίας τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς πνευματικῆς ὑγείας του.

Εἶναι δυνατόν νά ἔρθη ἡ ἀποκατάσταση καί ἡ θεραπεία γιά τό προβληματικό πνεῦμα μας, νά ἀντιστραφῆ ἡ διαδικασία τῆς πνευματικῆς καί τελικά ὑλικῆς παρακμῆς, νά ἐπιστρέψουμε στόν Θεό μέσα ἀπό μιά δημιουργική προσπάθεια.

Αὐτό ἐπιτυγχάνεται μόνο μέσω τῆς μετάνοιας καί ἀπαιτεῖ τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς.

Ἡ κάθαρση θά ὁδηγήση στόν φωτισμό, δηλαδή, τήν ἀποκατάσταση τῶν πνευματικῶν αἰσθήσεων. Οἱ φωτισμένοι ἄνθρωποι ἔχουν ἐπισημάνει αὐτήν τήν διαδικασία. Πρόκειται γιά μιά συνάρτηση δύο προϋποθέσεων:

 Τήν Προσπάθεια Τοῦ ἀνθρώπου Καί Τήν Θεραπευτική ἐπέμβαση Τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νά ἀντιστρέψη τήν διαδικασία μέσω τῆς ἀσκητικῆς πρακτικῆς,

ὅπως ἡ νηστεία, ἡ ἡσυχία, ἡ περισυλλογή καί ἡ προσευχή.

Ἀξίζει νά σκεφτοῦμε σέ αὐτό τό σημεῖο γιά μία ἀπό αὐτές τίς ἀσκητικές πρακτικές, τήν νηστεία.

Δέν εἶναι ἁπλά μιά τελετουργική κάθαρση, δέν εἶναι ἕνα διατροφικό ἐργαλεῖο, δέν εἶναι κἄν μιά ἄσκηση στήν δύναμη τῆς θέλησης.

Μέσω τῆς σωστῆς νηστείας δημιουργοῦμε ἕνα ὑλικό κενό μέ σκοπό νά τό γεμίσουμε μέ τήν ἐλλείπουσα καί ἀπεγνωσμένα ἀπαραίτητη πνευματική τροφή.

Πολλά περισσότερα μποροῦν νά εἰπωθοῦν, καί ἔχουν εἰπωθῆ, γιά τίς ἀσκητικές πρακτικές. Τό ἄλλο συστατικό τῆς κάθαρσης εἶναι ἕνα θεϊκό στοιχεῖο πού ὀνομάζεται Χάρις.

Ὁ ἄνθρωπος μόνος του δέν μπορεῖ νά τό πετύχη αὐτό. Μόνο μέσω τῆς συνέργειας μεταξύ τῆς ἀνθρώπινης προσπάθειας καί τῆς Χάριτος μπορεῖ νά ἐπιτευχθῆ ἡ κάθαρση καί νά ὁδηγήση σέ φωτισμό τῆς καρδιᾶς καί τῶν πνευματικῶν αἰσθήσεων.

Ὁ φωτισμός, ὡστόσο, δέν εἶναι ὁ τελικός προορισμός. Ἂν συνέβαινε αὐτό, θά ὁδηγοῦσε πίσω στόν ἄνθρωπο.

Ὁ σκοπός τοῦ ταξιδιοῦ μας εἶναι νά θεωθοῦμε, νά γίνουμε ἅγιοι. Αὐτή εἶναι μιά ἔννοια πού δύσκολα γίνεται κατανοητή. Γνωρίζουμε ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι τούς ὁποίους ἀποκαλοῦμε Ἁγίους πού ἔχουν φτάσει αὐτό τό ἐπίπεδο. Ἀλλά δέν ἔχουμε μιά συμβατική παράλληλη ἔννοια γιά νά τήν συσχετίσουμε.

Ὁ μέγας Ἀπόστολος Παῦλος μίλησε γιά ἄνοδο στόν τρίτο οὐρανό καί γιά λόγια πού εἶναι ἀδύνατο στόν ἄνθρωπο νά προφέρη.

Ἡ θέωση εἶναι μιά ἐμπειρία πέρα ἀπό τά λόγια καί ἐντελῶς ξένη πρός ὁτιδήποτε ἔχουμε γνωρίσει ποτέ οἱ περισσότεροι ἀπό ἐμᾶς. Μέ τόν ἴδιο τρόπο πού ἡ προσέγγισή μας πρός τόν Θεό εἶναι ἀποφατική, ἡ θέωση καί ἡ ἁγιότητα εἶναι ἐπίσης ἀποφατική, πέρα ἀπό κάθε περιγραφή καί κατανόηση γιά τούς ἀμύητους.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος, Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Πατέρας τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας τοῦ 4ου αἰῶνα, ὅρισε τόν ἄνθρωπο ὡς ζῶον θεούμενον, ὡς «ζῶο στήν πορεία του νά θεωθῆ». Αὐτή εἶναι ἡ κατεύθυνση γιά τήν ὁποία ἔγραψα νωρίτερα.

Αὐτή ἡ κατεύθυνση εἶναι τό στοιχεῖο πού ὁρίζει τήν ὑπαρξιακή κατάσταση τῆς ὑγείας μας.

Πράγματι, εἴμαστε σέ μιά κατάσταση συνεχοῦς ροῆς, σέ μιά κατάσταση τοῦ γίγνεσθαι. Δέν μποροῦμε νά δοῦμε τό ἀνθρώπινο πνεῦμα ἔξω ἀπό αὐτήν τήν ἐσωτερική κίνηση. Κάθε στατική ἀποτίμηση στερεῖται μιᾶς ρεαλιστικῆς ἀξιολόγησης τῆς πραγματικότητας πού ὑπάρχει μέσα σέ ὅλους μας.

Ο Ἡρακλῆς Παναγιωτίδης, ειναι ἐρευνητῆς-καθηγητῆς του  Πανεπιστημίου της Ουασιγκτον (Σιάτλ)

(Μετάφραση, Ἀναστάσιος Φιλιππίδης)

πηγη..http://www.parembasis.gr/

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ..ΜΕΣΑ ΑΠ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ..

 alt

Πολλά σύγχρονα γεγονότα 

Παγκόσμια, Κοινωνικά, Προσωπικά.. 

πολλές καταστάσεις, πολλές πληροφορίες, 

πολλά «δημόσια» και μη «πρόσωπα» παρελαύνουν, 

τρέχουν μπροστά στα μάτια μας.

Ζητούν μια αξιολόγηση, μια ερμηνεία, μια τάξη.

Ανάλογα με την άποψη του παρατηρητή, αλλάζουν και μέγεθος, 

σημασία και δύναμη όλα αυτά τα εξωτερικά ερεθίσματα.

Ποια είναι, λοιπόν, η «μεγάλη είδηση»;

Ποιο Ειναι Το Πραγματικο

«Προσωπο Της Ημερας»;

 

alt

Τήν εποχή του Χριστού έγινε ένα συμβάν, ένα γεγονός, 

το οποίο διασώζει ως είδηση ο Ευαγγελιστής Ματθαίος.

Ειναι Το Επεισοδιο Της Χαναναιας.

Κάτι ασήμαντο για την «ειδησιογραφία», την τότε και την σημερινή, 

όμως πολύ σημαντικό για τον Ευαγγελιστή:

Μια Γυναικα, Αλλοεθνης, Ενοχλει Εναν Διδασκαλο Ιουδαιο, 

Εναν Ηγετη, Σε Δημοσιο Χωρο, Για Ενα Προσωπικο Της Προβλημα.

Οι συνοδοί ενοχλούνται από την φασαρία.

Ο Διδασκαλος Αυτος ..Της Μιλα Ασχημα,

Αυτη Εξευτελιζει Ακομη Περισσοτερο Τον Εαυτο Της,

Και Τελικα Ο Διδασκαλος ..

Την Επαινει Για Την Σταση Της Και 

Της Διδει Υποσχεση Οτι Θα Ικανοποιηθη

Το Αιτημα Της …

alt

Αυτό είναι το γεγονός.

Ποια είναι Τα Πραγματικά Γεγονότα που συνέβησαν 

Σ’ αυτό το φαινομενικά ασήμαντο επεισόδιο της καθημερινότητας;

Γιατί αυτή η γνωστή και άγνωστη συνάμα περικοπή,

Αυτή η τόσο τρυφερή μες στην σκληρότητά της,

μας φανερώνει, (ή μας κρύβει), πολλές πραγματικότητες, 

όπως συνηθίζει ο λόγος του Ευαγγελίου να κάνη. 

Τολμούμε να ξεχωρίσουμε:

Την Αναζητηση Της Θεραπειας

Στο ¨Προσωπο Του Χριστου¨.. 

μια αναζήτηση που κονιορτοποιεί 

κάθε κατεστημένο, ρατσιστικό δικαίωμα, 

Υπερβαίνει την ευδαιμονιστική ερμηνεία του κόσμου 

και Έχει ως τέλος την υιοθεσία. 

Την κατάλυση της πραγματικής τυραννίας. ·

Την κατάργηση της φυλετικής υιοθεσίας 

της Παλαιάς Διαθήκης, 

Εφ’ όσον εκπληρώθηκε ο σκοπός της, 

που ήταν η γέννηση της Παναγίας, της Μητέρας Θεού.

Την διάκριση της πραγματικής από την «κληρονομική»,

 «δικαιωματική», «κατεστημένη» Εκκλησία. ·

Την ορθή ερμηνεία και αντιμετώπιση

Του Πόνου Και Της Ατιμίας, 

που γίνεται στην πραγματικότητα ¨Το κλειδί του παραδείσου¨.

Συμβατικά διακρίνουμε αυτές τις αλήθειες, 

οι οποίες πάλι γίνονται μία 

μές στην στοργική διήγηση της Χαναναίας:

Η δια της ¨θεραπείας¨ 

ελευθέρωση του ανθρώπου εν τω προσώπω ..Ιησού Χριστού.

alt

 

ΓΙΑΤΙ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΜΕ..ΟΤΑΝ ΕΞΟΡΓΙΖΟΜΑΣΤΕ..

ΚΙ Ο ΕΚΚΚΩΦΑΝΤΙΚΟΣ ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ..

04 Οκτ 2012

alt

 

alt

Δεν θάχουμε βαρύ χειμώνα φέτος, 

μου είπε τηλεφωνικά ένας ειδικός..

Ο Θεός αγαπά τους ανθρώπους, 

και δεν θα μας αφήσει να υποφέρουμε 

κι απ το κρύο, μαζί μ ολα τ άλλα..

 

alt

 

Αστατο το πολιτικό σκηνικό…

Ζεστός και υγρός  ο καιρός.. 

Ολα χάλασαν..

όλα άλλαξαν..κάτι δεν πάει καλά..

Με 3 φίλους, πίναμε καφέ δίπλα

 στη γαλήνια θάλασσα σήμερα το πρώϊ..

Δεν είχε κόσμο το κεντράκι…

Μόνο ένα ζευγάρι νέων ανθρώπων, 

καθισμένο σε μια γωνιά, να κοιτιέται 

ο ένας στα μάτια του άλλου 

και να σιγοψιθυρίζει, 

ποιός ξέρει τί λογια..

 

alt

Η ατμόσφαιρα χαλαρή κι απόλυτα ήσυχη, 

ιδανική για φιλοσοφική κουβέντα..

Την γαλήνια διάθεση όλων μας, διέκοψε βίαια 

μια παρέα νέων, που μπήκε αυθάδικα 

και στρώθηκε μπροστά μας, 

κι άρχισε τη συζήτηση με πολλά decibel..

Φωνές και διαξιφισμοί για τα αποτελέσματα 

του τελευταίου ποδοσφαιρικού αγώνα…

Η ατμόσφαιρα είχε πλέον χαλάσει..

Κάποιος πρότεινε να φύγουμε..

Τον κράτησα και του θύμισα 

τί είπε ένας σοφός Γέροντας στους μαθητές του ..

 

alt

Πάμε το παραμύθι..

Μια φορά,κι έναν καιρό, ένας σοφός Γέροντας,

έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:

 

«Εχετε ποτέ σκεφθεί…

Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;»

 alt

 

 

-«Γιατί χάνουν την ηρεμία τους» απάντησε ο ένας.

-«Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι 

ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» ξαναρωτά ο Γέροντας.

-«Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος»

είπε ένας άλλος μαθητής 

Και ο Γέροντας επανήλθε στην ερώτηση:

«Μα και τότε ,δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;

Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. 

καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..

 alt

Ξέρετε Γιατί Ουρλιάζουμε Κυριολεκτικά 

Όταν Είμαστε Θυμωμένοι;

Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, 

οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ..

και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο

θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, 

για να καλύψει την απόσταση..

Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά

θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ακουστούν.

 

alt

Ενώ Αντίθετα Τι Συμβαίνει Όταν Είναι Ερωτευμένοι;

Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, 

μιλούν σιγανά και τρυφερά..

Γιατί;

Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά.

Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.

Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται 

ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.

Και Όταν Η Αγάπη Τους Είναι Πολύ Δυνατή 

Δεν Είναι Αναγκαίο Ούτε Καν Να Μιλήσουν, 

Τους Αρκεί Να Κοιταχθούν.

alt

Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που αγαπιούνται , 

πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.

Στο τέλος ,ο Σοφός Γέροντας, είπε συμπερασματικά:

«Οταν Συζητάτε Μην Αφήνετε 

Τις Καρδιές Σας Να Απομακρυνθούν,

Μην Λέτε Λόγια Που Σας Απομακρύνουν,

Γιατί Θα Φτάσει Μια Μέρα Που Η Απόσταση 

Θα Γίνει Τόσο Μεγάλη

Που Δεν Θα Βρίσκουν Πιά Τα Λόγια Σας 

Το Δρόμο Του Γυρισμού»

alt

 

Μείναμε  αρκετή ώρα μετά, αγναντεύοντας την θάλασσα, 

χωρίς να ακούμε τις φωνές των , 

άνευ αιτίας, οργισμένων νέων μπροστά μας..

alt

 

Η ΓΡΙΑ ΒΑΒΑ΄Μ..Η ΓΡΙΑ ΜΕ Τ΄ΑΣΩΣΤΑ..ΥΣΤΕΡΝΑ..

alt

Μιά φορά κι έναν καιρό.. ήταν μιά γριά..

καί κάθε πρωΐ έβγαινε στός δάσος να μαζεψει.. ξύλα

γιά τή φωτιά της καί χορταράκια,

γιά το σεμνο, φτωχό, σωστό..μεσημεριανο της..

Καθώς επεστρεφε, μιά μέρα φορτωμένη ξύλα,

συναντάει τόν χάροντα.

Γειά καί χαρά σου, χάροντα, του λέει,

ευπροσηγορα και θαρρετα.

Γιά ποιόν μέ τό καλό;

-Γιά του λόγου σου ¨θειά¨, τής λέει ό χάροντας.

Αντε, ετοιμάσου νά σέ πάρω.

-Καλως να ορισεις, του λέει …

Ετσι νά πάω σπίτι νά ξεφορτωθώ καί νά ετοιμασθώ.

Καί γιά νάχω καλό ρώτημα, σάν πώς θέλεις νά ετοιμασθώ;

– Οπως θέλεις εσύ, άπαντάει ό χάροντας.

Τότε ή γριά πηγαίνει στό σπίτι, άνάβει τό τζάκι

καί βάζει νά βράσει τά χόρτα.

 Υστερα έπιασε νά ζημώσει ψωμιά, έφτιαξε

καί κουλούρια γιά συγχώρεση.

Υστερα έστρωσε τραπέζι καί περίμενε νά ψηθουν τά ψωμιά.

Τότε παρουσιάσθηκε o χάροντας καί τή ρωτάει:

 -Ε, ετοιμάστηκες θειά;

-Περιμένω γιέ μου νά βράσουν τά χόρτα,

νά ξεφουρνίσω τό ψωμί καί νά φαμε.

Δέν κάθεσαι καί του λόγου σου νά φας μαζί μου;

 -Μά δέν μ’ έχεις κακία θειά, πού θά σου πάρω τήν ψυχή;

-Μπά, γιατί νά σού΄χω κακία.

Όπου τήν πας τήν ψυχή μου, θάρχομαι κι εγώ μαζί.

-Καί τό κορμάκι σου, που θά τάφήσεις εδώ;

ξαναρωτάει ό χάροντας.

– Ε, αυτό είναι δική μου υπόθεση, απαντάει ή γριά.

Εγώ θά τό παραδώσω στόν Θεό καί θά μου τό φυλάει.

alt

Είδες πού βάζομε σταυρό πάνω απ’ τά μνήματα;

Απάνω στήν ώρα έβρασαν καί τά χόρτα, μύρισε

καί τό ψωμί στό φουρνο

καί ή γριά κατέβασε τό φαΐ, ξεφούρνισε κι έβαλε στό τραπέζι

δυό πιάτα χόρτα καί κάμποσες φέτες ψωμί.

alt

Ό χάροντας όμως φαίνονταν στενοχωρημένος καί δέν ήθελε νά φάει.

Δέν μου κάνει κέφι νά παίρνω ανθρώπους..

πού δέν κλαίνε, λέει στή γριά.

Καί δεν μου λές κι εμένα τό λόγο; λέει ή γριά.

Τί σημασία έχει άν κλαίνε ή όχι;

«Οταν κλαίνε καί θρηνουνε, μόνο τότε είναι δικοί μου

καί τούς πάω στήν κόλαση.

Οταν είναι ευχαριστημένοι καί ήσυχοι,

μου τούς παίρνει o Θεός καί τούς πάει ίσια στόν Παράδεισο.

-Γι’ αυτό κι έχεις κακό όνομα, του λέει ή γριά.

Φάε λίγο νά ζεσταθεί ή ψυχή σου, 

νά κάνεις τό σταυρό σου,

μήπως καί πάψεις νά κολάζεις τόν κόσμο.

Τότε o χάροντας έσκασε απ’ τό κακό του,

πετιέται επάνω καί φεύγει λέγοντας.

-‘Εσένα έτσι κι έτσι χαμένη σ’ έχω.

Τί κάθομαι καί χασομερώ μαζί σου.

Ετσι έφυγε o χάροντας κι ή γριά ζει ακόμα

καί ποιος ξέρει πόσο ακόμα θά ζει καί θά ‘ναι

καί ευχαριστημένη καί καλόγνωμη

Πανω  σ αυτόν τον ¨καμβα¨, εγραψε

ο Ζαχαριας Παπαντωνιαου το καταπληκτικο του ποιημα..

Η γρια η Βαβα΄μ.

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 128 ακόμα followers