RSS Feed

ΑΓΙΕ ΑΓΓΕΛΕ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ…ΕΛΘΕ ΤΑΧΥ..ΜΗΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟ..

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Εις μνημόσυνον γ παπαζαχου

 

Εις μνημόσυνον .. του Γιωργη Παπαζαχου,ενός σπουδαίου Ανθρώπου ..τελευταίο κείμενο..Τετάρτη 3/10/2001, ώρα 9 το βράδυ,

 

 

Σχετική εικόνα

 

Πιθανόν απόψε είναι το τελευταίο βράδυ μου.Θέλω να ευχαριστήσω όλα τα αδέλφια μου που μου συμπεριφέρθηκαν πιο πάνω και από αδέλφια.Το πρόβλημα για μένα υπαρξιακό. Ο π. Αντώνιος ευτυχώς μου έδωσε μια σοφή απάντηση και με ηρεμεί. Ουδέποτε σκέφτηκα στα 66 μου χρόνια την αυτοκτονία.Αλλά χθες βράδυ μετά το πέσιμο που είχα ο πόνος μου έγινε αθροιστικός πόνος .Έπεσα μέσα στη λεκάνη και οι τρεις καρκίνοι μου άρχισαν να πονούν περισσότερο. Ξέρω ότι έχω τρεις καρκίνους στο ήπαρ που με βασανίζουν καθημερινά.Αλλά αυτό δεν με κάνει να πιστεύω ότι δεν πρέπεινα υποφέρω αυτούς τους πόνους. Απ’ την άλλη μεριά βλέπω πόσο πολύ υποφέρω στις πλύσεις του αίματος, αλλά προσπαθώ να υποφέρω αν και φοβερά δύσκολο.Έπειτα υποφέρω τις πλύσεις αυτές μαζί με τους άλλους αδελφούς μου. Αλλά το νόημα του πόνου των άλλων αδελφών που υποφέρουν τις πλύσεις είναι διαφορετικό. Αυτοί έχουν το αίσθημα της αποκατάστασης .Εμένα και καλά να πάει αυτή η ιστορία,δεν πρόκειται να αποκατασταθεί η υγεία μου.Έτσι αυξάνω το βάσανο του σπιτιού μου,της οικογένειας μου τα έξοδα.Υποφέρω, όμως, και επαναλαμβάνω το νόημα ενός πόνου δεν έχει άλλο νόημα παρά ότι με τον τρόπο αυτό δείχνω την αγάπη μου στο Θεό, που έδειξα σ’ όλη μου τη ζωή..

 

alt

 

Αυτήν την ώρα είμαι ευγνώμων στον π.Αντώνιο που τον ρώτησα αν μπορώ να αυξήσω το φάρμακο και μου είπε εάν είναι με έγκριση των γιατρών να το αυξήσω και όχι με τη δική μου διάθεση. Η τελευταία απάντηση που άκουσα απ’ αυτόν σήμερα το βράδυμε έχει ηρεμήσει. Παρακαλώ να με συγχωρήσουν όλοι όσους στεναχώρησα και ικετεύω το Θεό να μου δώσει μεγαλύτερη υπομονή. Ιδιαίτερα ευχαριστώ τα αδέρφια μου που δεν έλειψαν στιγμή από κοντά μου και τους ευχαριστώ που η παρουσία τους ήταν σημαντική και αισθάνομαι σιγουριά κοντά τους. Επανέρχομαι στην ευθανασία. Όλοι γνωρίζουν ότι 66 χρόνια υπηρετώ το Θεό και δεν σκέφτηκα την ευθανασία.Επειδή το πρόβλημά μου είναι ανθρωπίνως άλυτο , παρακαλώ το Θεό να με συγχωρέσει γιατί τόση υπομονή μπόρεσα να δείξω . Δεν ξέρω αν αυτή η πτώση στη λεκάνη μπορεί να εξευτελίσει περισσότερο τον άνθρωπο.Να είναι αδύνατο να κινηθώ, να σύρω τα πόδια μου, να είναι αδύνατο να περιμένω κάποια βελτίωση. Το νόημα αυτού του τελευταίου γράμματος δεν είναι ότι ζητάω να ξεμπλέξω με τον πόνο. Ζητώ την άδεια της αποδοχής περισσότερου βυθίσματος και περισσότερης ναρκώσεως..

alt

Ευχαριστώ από καρδίας την αδελφότητα της Ιεράς Μονής Καρέα και τα άλλα μοναστήρια που μου έδωσαν την αγάπη τους. Ευχαριστώ [ ….] όλους όσους μου έδωσαν την αγάπη τους και εγώ τους έχω όλους μέσα στην αγάπη μου και στην ευγνωμοσύνη μου, αλλά η αρρώστια μου και τα φάρμακα έχουν εξασθενήσει τη μνήμη μου και δεν με βοηθάει να τους αναφέρω ονομαστικώς. Απόψε ζητώ συγγνώμη από όλους και τους ικετεύω όλους να με μνημονεύουν δια παντός.

 

alt

Ευχαριστώ όλους για τη βοήθεια τους , την αγάπη τους και είμαι σίγουρος ότι τους περιμένω στη Βασιλεία των Ουρανών.Να εύχονται ο δρόμος μου να είναι ανώδυνος ,ανεπαίσχυντος και ειρηνικός. Αγαπώ το Θεό μου από τότε που γεννήθηκα μέχρι αυτήν την ώρα.Εμπιστεύομαι στην αγάπη του Θεού την παράδοση μου στα χέρια Του και τον ικετεύω να μου χαρίζει περισσότερη υπομονή, περισσότερη αγάπη στο Πνεύμα το Άγιο. 

Ο Θεός να με ελεήσει τον αμαρτωλό άνθρωπο.

Άγιε Άγγελε της ψυχής μου.. ελθέ ταχύ.Μην εγκαταλείπεις με τον αμαρτωλό. Αμήν.

Γέωργιος Παπαζάχος …..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΓΑΔΑΡΗΝΩΝ

 

ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗ ΘΕΛΕΙΣ..ΜΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙΣ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

 

Σχετική εικόνα

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς..
μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηγαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική. 

 

alt

Ο Μεγάλος Αλεξανδρινός, με λίγες ισορροπημένες και ¨καυστικές λέξεις¨καταθέτει την δική του άποψη… για το πώς θα πρέπει οι άνθρωποι να αντιμετωπίζουν τη ζωή τους, ώστε να τους μείνει αλώβητος, τουλάχιστον ο αυτοσεβασμός κι ίσως καποια ίχνη.. αξιοπρέπειας . Ο ίδιος υπήρξε πάντοτε ένας ¨κλειστός¨τύπος, καθώς απέφευγε τις περιττές κοινωνικές εκδηλώσεις.
Στον πρώτο στίχο παρατηρούμε πως  πολλές φορές οι άνθρωποι, όσο κι αν το παλεύουν, δεν κατορθώνουν να κάνουν τη ζωή τους όπως ακριβώς θα ήθελαν, είτε γιατί ολιγωρούν, είτε γιατί οι περιστάσεις δεν τους βοηθούν. Επομένως οι άνθρωποι ,δεν έχουν πάντοτε τον έλεγχο της πορείας της ζωής τους. Ad contrario.. μπορούν να ελέγξουν τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστούν την ζωή τους…τουλάχιστον στο επίπεδο του εξευτελισμού απ την πολλή ¨συνάφεια¨ του κόσμου…μια κι η διαρκής συναναστροφή με άλλους ανθρώπους, χωρίς η επιλογή τους να έχει γίνει με προσοχή, οδηγεί τον άνθρωπο στην απώλεια της προσωπικής του ταυτότητας, (όλων δηλαδή των στοιχείων ,που συνθέτουν τη μοναδικότητά του, και εν τέλει ,στην απώλεια της αξιοπρέπειάς του). Οσοι, εντελώς άκριτα, συναναστρέφονται διαρκώς με πολλούς ανθρώπους, στην πορεία, χάνουν την επαφή με τον ίδιο τους τον εαυτό, παραμελούν τον αγώνα που χρειάζεται για να διαμορφώσει κανείς την ιδιαίτερη προσωπικότητά του, και καταλήγουν … ένα με το πλήθος…μαζοποιούνται. …χάνοντας  τη μοναδικότητά τους. Ολη αυτή η προσπάθεια δεν είναι κατι εύκολο, γι αυτό και το¨οσο μπορείς¨. Δεν είναι πάντοτε εφικτό, για έναν άνθρωπο, να επιλέγει τα άτομα με τα οποία συναναστρέφεται και ν αποφεύγει τις ανούσιες παρέες. Γι’ αυτό και η  αποφυγή των περιττων συναναστροφών… 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

 

Εξ άλλου, αν κάποιος βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, από τη μία παρέα στην άλλη, κι από τη μία κοινωνική εκδήλωσή στην άλλη, και εκθέτει τον εαυτό του στις ανοησίες και τις ανούσιες κουβέντες, τελικά κινδυνεύει να αλλοτριωθεί, να εκμηδενισθεί. Να χάσει βασικά στοιχεία του¨προσώπου¨του. και να καταλήξει να εξαρτάται από τη γνώμη των άλλων ,αδυνατώντας να κατανοήσει ,πώς η ιδιαίτερη αξία του, εντοπίζεται στη μοναδικότητά του. Ένας ¨άνθρωπος¨…Ενα μοναδικό¨πρόσωπο¨…Μια ξεχωριστή προσωπικότητα ( ασχέτως ποιοτικών, γνωσιακών, και θεωρητικών γνωρισμάτων) που επιχειρεί να ταιριάξει με άλλους ανθρώπους ,και προσπαθεί να ενταχθεί στις παρέες τους, με το να γίνει… ίδιος μ’ αυτούς, καταλήγει τελικά να γίνει.. ένα με τη μάζα, χάνοντας τον εαυτό του. 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,


Η καθημερινή επαφή με παρέες και ανθρώπους που έχουν ως μόνο κίνητρο τη διασκέδαση, λειτουργεί αρνητικά σε σχέση με τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς . Βασικό εξ άλλου, χαρακτηριστικό, της άκριτης συναναστροφής με ανθρώπους που.. δεν έχουμε επιλέξει με προσοχή, είναι η έκθεσή μας σε ανούσιες κουβέντες και ανώφελες ασχολίες. Αρα, θα πρέπει, όσο μπορούμε, να περιορίζουμε τις περιττές επαφές και να διαφυλάττουμε την ατομικότητά μας, την ιδιαιτερη ταυτότητά μας, που μας ξεχωρίζει απ τη μάζα, τον όχλο… Σίγουρα δεν μπορούμε απόλυτα ,να προφυλάξουμε τον εαυτό μας από την κακή επιρροή των συναναστροφών μας, αλλά θα πρέπει να το προσπαθήσουμε στο βαθμό που μπορούμε,μια κι είναι ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία, καθώς είτε το θέλουμε είτε όχι είμαστε διαρκώς εκτεθειμένοι στην καθημερινή επαφή με ανθρώπους, τους οποίους συχνά.. δεν έχουμε επιλέξει οι ίδιοι.

Αποτέλεσμα εικόνας για Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

 


Σε λιγότερες απο 60 λέξεις , έχουμε τρεις¨τροπικές¨μετοχες… πηγαίνοντας, γυρίζοντας και εκθέτοντας… που ζωγραφίζουν χαρακτηριστικά.. τον τρόπο με τον οποίο κλυδωνίζουμε την αξιοπρέπειά μας. Με το να τρέχουμε ακριτα σε κάθε κοινωνική εκδήλωση, με το να γυρίζουμε διαρκώς, από μέρος σε μέρος και με το να εκθέτουμε τον εαυτό μας, στην ¨ανοησία¨ που συνοδεύει τη καθημερινή συνύπαρξη ,με ανθρώπους που δεν έχουν να μας προσφέρουν κάτι το ουσιώδες, που μπορεί να κεφαλοποιηθεί στην προσωπικότητα μας.Η  διαρκής έκθεση μας, στις ανούσιες συναναστροφές,έχει σαν αποτέλεσμα την αλλοτρίωσή , που είναι ο,τι χειρότερο για το¨πρόσωπό¨μας, αφού μας απαξιώνει στα μύχια  της ψυχής μας… φτάνοντας στο σημείο να αποξενωθούμε απ τον εαυτό μας, και να βλέπουμε την ζωή…την ζωή μας,  κουραστική και καταπιεστική.  Αλλοτρίωση ουσιαστικά σημαίνει ότι ο άνθρωπος έχει χάσει την ιδιαίτερη προσωπικότητά του, σε σημείο που έχει γίνει μάζα και δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτο του. Αν, δηλαδή, αντί να φροντίζουμε για τον ¨κόσμο¨τον στολισμό, τον εμπλουτισμό της προσωπικότητάς μας, περνάμε το χρόνο μας ανώφελα με άλλους ανθρώπους, κοιτάζοντας πώς θα διασκεδάσουμε, τελικά συνειδητοποιούμε ότι έχουμε πετύχει λιγότερα απ’ όσα θα θέλαμε, κι έχουμε γίνει κατώτεροι από τις προσδοκίες και τις όποιες δυνατότητές μας.Για να αποφύγουμε αυτόν τον κίνδυνο.. της διαβρωτικής αλλοτρίωσης, φροντίζουμε να ισχυροποιήσουμε τη  προσωπικότητά μας, επιλέγοντας προσεκτικά εκείνους  με τους οποίους συναναστρεφόμαστε.

alt


Συμπερασματικά.. η καθημερινή σπατάλη του χρόνου μας με φίλους και γνωστούς, έχει αρνητικές συνέπειες, καθώς όσο περισσότερο προσπαθούμε να ενταχθούμε σε μια παρέα κι όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουμε στους άλλους, τόσο περισσότερο χάνουμε τον εαυτό μας. Βέβαια, ακόμα πιό τραγικό είναι , όταν αφιερώνουμε το χρόνο μας, σε εκδηλώσεις όπου οι άνθρωποι λειτουργούν σαν.. μια μάζα, σαν όχλος , και αφήνουν κατά μέρους τα ιδιαίτερα στοιχεία της προσωπικότητάς τους. Εκείνο δηλαδή που είναι περισσότερο επίφοβο είναι η ένταξη του ¨προσώπου¨ σε ομάδες που λειτουργούν διαβρωτικά ως προς την ψυχική ιδιαιτερότητα του και τελικά εξομοιώνουν, μαζοποιώντας, το μοναδικό πρόσωπο, σε κάτι άμορφο, κουραστικό, άχρωμο, χυδαίο, απαξιωτικό, και σε τελευταια ανάλυση τραγικό.Μακάρι να μαθαίναμε απ τα παθήματα και την ψυχική συνεισφορά των πεπειραμένων…Χαίρετε..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

ΜΟΝΟΝ ΤΟ ¨ΕΓΩ¨ΚΟΛΑΖΕΤΑΙ…ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΟ..

alt
 
 
 
 
 
alt
 
 
 
Πείνασες, δίψασες, πόνεσες, κοντεύει να φτάσεις στην κορφή της σκάλας, φάνηκε Η πόρτα της Παράδεισος. Μα θ’ ανοίξει η πόρτα αυτή να μπεις; Θ’ ανοίξει; είσαι σίγουρος; Δύο δάκρυα κύλησαν από τις κόχες των ματιών του. Αναστέναξε. Και σε λίγο:– Είμαι σίγουρος για την καλοσύνη του Θεού. Αυτή νικάει και συχωρνάει τις αμαρτίες του ανθρώπουΚι εγώ είμαι σίγουρος για την καλοσύνη του Θεού.Αυτή λοιπόν μπορεί να συχωρέσει.και την αυθάδεια της νιότης..- Αλοίμονο να κρεμόμαστε μονάχα από την καλοσύνη του Θεού.Η κακία τότε κι η αρετή θα μπαίναν αγκαλιασμένες στην Παράδεισο.- Δεν είναι, θαρρείς, γέροντά μου, καλοσύνη του Θεού τόσο μεγάλη;.Κι ως το πα, άστραψε στο νου μου ο ανόσιος, μπορεί, μα,ποιος ξέρει, μπορεί ο τρισάγιος στοχασμός,πώς θα ρθει καιρός της τέλειας λύτρωσης, της τέλειας φίλιωσης,θα σβήσουν οι φωτιές της Κόλασης, κι ο Ασωτος Υιός, ο Σατανάς, θ’ ανέβει στον ουρανό, θα φιλήσει το χέρι του Πατέρα και δάκρυα θα κυλήσουν από τα μάτια του:  «Ήμαρτον!» θα φωνάξει, κι ο Πατέρας θ’ ανοίξει την αγκάλη του: «Καλώς ήρθες» θα του πει «καλώς ήρθες, γιε μου. Συχώρεσε με που σε τυράννησα τόσο πολύ!»Μα δεν τόλμησα να ξεστομίσω το στοχασμό μου.Πήρα ένα πλάγιο μονοπάτι να του το πω.- Έχω ακουστά, γέροντά μου, πώς ένας άγιος, δε θυμάμαι τώρα ποιός,δεν μπορούσε να βρει ανάπαψη στην Παράδεισο.Ακουσε ο Θεός τους στεναγμούς του, τον κάλεσε.«Τί έχεις κι αναστενάζεις;» τον ρώτησε.«Δεν είσαι ευτυχής;Πώς να μαι ευτυχής, Κύριε;» του αποκρίθηκε ο άγιος. Στη μέση μέση της Παράδεισος ένα σιντριβάνι και κλαίει.Τί συντριβάνι;Τα δάκρυα των κολασμένων.Ο ασκητής έκαμε το σημάδι του σταυρού, τα χέρια του έτρεμαν ….
– Ποιος είσαι; έκαμε με φωνή ξεψυχισμένη Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά Έκαμε πάλι το σταυρό του τρεις φορές,έφτυσε στον αέρα:..– Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά, ξανάπε …κι η φωνή του τώρα είχε στερεώσει.Αγγιξα το γόνατό του που γυάλιζε γυμνό στο μεσόφωτο. , Το χέρι μου πάγωσε.
– Γέροντά μου, του κάνω,δεν ήρθα εδώ να σε πειράξω,δεν είμαι ο Πειρασμός. Είμαι ένας νέος που θέλει να πιστέψει απλοϊκά, χωρίς να ρωτάει, όπως πίστευε ο παππούς μου ο χωριάτης θέλω, μα δεν μπορώ.
– Αλίμονο σου, αλίμονο σου, δυστυχισμένε.Το μυαλό θα σε φάει, το εγώ θα σε φάει.
 
 
 
 
 
 

alt

Ο αρχάγγελος Εωσφόρος,που εσύ υπερασπίζεσαι και θες να τον σώσεις,ξέρεις πότε γκρεμίστηκε στην Κόλαση;

Όταν στράφηκε στο Θεό κι είπε Εγώ. Ναι ναι, άκου, νεαρέ,και βάλ’ το καλά στo νου σου.- Ένα μονάχα πράμα κολάζεται στην Κόλαση, το εγώ.

Το εγώ, ανάθεμά το..

– Με το εγώ αυτό ξεχώρισε ο άνθρωπος από το ζώο, μην το κακολογάς, πάτερ Μακάριε.

 
 
 
alt
 
 
 
 
– Με το εγώ αυτό ξεχώρισε …από το Θεό.Πρώτα όλα ήταν ένα με το Θεό, ευτυχισμένα στον κόρφο του.Δεν υπήρχε εγώ και συ κι εκείνος δεν υπήρχε δικό σου και δικό μου, δεν υπήρχαν δυό, υπήρχε ένα.Το Ένα, ο Ένας.Αυτός είναι ο Παράδεισος που ακούς, κανένας άλλος.Από κει ξεκινήσαμε, αυτόν θυμάται και λαχταρίζει η ψυχή να γυρίσει. 
Βλογημένος ο θάνατος..τί ναι ο θάνατος, θαρρείς;

alt

Ένα ¨μουλάρι¨, το καβαλικεύουμε και πάμε.Μιλούσε, κι όσο μιλούσε το πρόσωπό του φωτίζουνταν.Γλυκό ευτυχισμένο χαμόγελο ξεχύνουνταν από τα χείλια του κι έπιανε όλο του το πρόσωπο.Ένιωθες βυθίζουνταν στην Παράδεισο., 

– Γιατί χαμογελάς, γέροντά μου;– Είναι να μη χαμογελώ; μου αποκρίθηκε,είμαι ευτυχής, παιδί μου.Κάθε μέρα, κάθε ώρα, γροικώ τα πέταλα του μουλαριού, γροικώ το Χάρο να ζυγώνει.
 
 
 
alt
 
 
 
 
 
Είχα σκαρφαλώσει τα βράχια για να ξομολογηθώ στον άγριο τούτον απαρνητή της ζωής. Μα είδα ήταν ακόμα πολύ ενωρίς.Η ζωή μέσα μου δεν είχε ξεθυμάνει. αγαπούσα πολύ τον ορατό κόσμο … έλαμπε o Εωσφόρος στο μυαλό μουδεν είχε αφανιστεί μέσα στην τυφλωτική λάμψη του Θεού.Αργότερα, συλλογίστηκα, σα γεράσω,σαν ξεθυμάνω, σαν ξεθυμάνει. μέσα μου κι o Εωσφόρος.Σκώθηκα. Ασκωσε ο γέροντας το κεφάλι..– Φεύγεις; έκαμε άε στο καλό. Ο Θεός μαζί σου..Και σε λίγο, περιπαιχτικά:- Χαιρετίσματα στον κόσμο..
– Χαιρετίσματα στον ουρανό, αντιμίλησα..Και πες στο Θεό, δε φταίμε εμείς,φταίει Aυτός …που έκαμε τον κόσμο τόσο ωραίο.. .
 
 

 

alt

Κανεις δεν ξέρει αν τελειώνοντας το Ταξιδι, ο κυρ Νίκος ¨μας¨ μετάνοιωσε..Κανείς δεν ξέρει αν περνοδιαβάζει την Παράδεισο που συνεχώς; αναλογίζονταν..Κανείς δεν ξέρει αν νίκησε τον πειρασμό, π’ αρέσκονταν να προκαλεί.Μόνον ο Χριστός γνωρίζει, κι  ίσως τα σπλάγχνα της φιλανθρωπίας Του, σχωρεσαν τον κυρ Νικο μας,κι έτσι τώρα προσεύχεται σε κάποια γωνιά.του Αδη παρέα με τον μακαριστό Μακάριο τον Σπηλαιώτη.. .περιμένοντας την ώρα που όλοι μας ζώντες και νεκροί θα μπούμε στον Παράδεισο.Γιατί όλοι θα μπούμε στο Παράδεισο..άλλοι με χαρά κι άλλοι με τρόμο ...Γι άλλους θάναι φώς …και γι άλλους φωτιά …..(γιατί κόλαση δεν υπάρχει στα σπλάγχνα του Θεού..) Αυτή τη κάνουμε μόνοι μας..μεσα μας..και τη στήνουμε μπρός μας..και τη βιώνουμε, γιατί δεν θέλουμε να απαλλαγούμε απ αυτήν, γιατί την αγαπάμε, όπως αγαπάμε τα πάθη μας..φανατικά..μεχρι τέλους …χωρίς μετάνοια …Χαιρετε

 

alt

Η ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ..ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ ΜΕΤΑΝΟΙΑ..

Σχετική εικόνα

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κλαμα

 

Η απολύτρωση είναι κάτι που δυσκολεύεσαι να  νοιώσεις.Το δείγμα γραφής φάνηκε στη δίκη, όπου ο Πέτρος … τον αρνήθηκε με όρκο..κι επειδή Εκείνος κατάλαβε πως ο Πέτρος ..ίσως δεν είχε τη δύναμη να..μετανοησει,κι υπήρχε πάντα ο φόβος της μεταμελειας..  (βλέπε Ιούδα) γι αυτό στράφημε και τον κοίταξε..( Πόση δύναμη-ενέργεια έχει το βλέμμα, όχι μόνο Εκείνου, αλλά και , τολμω να πω , καθενός που..αγαπά μανικά..) Για δευτερόλεπτα.. ο Χριστος μας, του πέρασε τη Δύναμη του Αγίου Πνεύματος, κι έτσι ο Πέτρος κράτησε ..κι έκλαψε πικρά μετανοώντας για την ¨προδοσία¨ του..

Αποτέλεσμα εικόνας για μονος στο βουνο

Μετά την Πεντηκοστή..είπαμε ,το Πνεύμα τους έκανε άτρωτους..Στην ευφορη μοναξιά..κοιτάς μπροστά, χωρίς εμπόδια.Σκέφτεσαι, προσεύχεσαι, ωριμάζεις, κλαίς καθαρτικά,χωρίς να..τρέχει η μύτη σου..Δάκρυα καθαρά..χαράς όχι συναισθηματικής, αλλά καρδιακής..Κλαίς με λυγμούς και τα μάτια σου λάμπουν ..δεν κοκκινίζουν..

Αποτέλεσμα εικόνας για κλαμα

Και μετά απλά κάθεσαι κι αφήνεις τον Νοτιά ..να σε στεγνώνει απ την υπερπλεονάζουσα.. σερετονίνη…Κι ύστερα λέμε..πως.. δεν μας αγαπά ο Χριστός..

Αποτέλεσμα εικόνας για μονος στο βουνο

ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ…ΗΤΑΝ ΠΕΝΤΕ..ΔΕΚΑ..ΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Λόγος σάρξ εγένετο κ

Σχετική εικόνα

 

Ο Γέροντας Παΐσιος έλεγε:«όσο πιο πολύ θα βλέπετε να ζορίζεται η έξωθεν κατάσταση,σημαίνει ότι τελειώνει ο πονηρός».Οπότε αυτό θα είναι η βεβαίωση ότι πλέον τελειώνει.Εμείς θα κοιτάξουμε όμως τα έσωθεν…γιατί τα έξωθεν πολύ εύκολα μας αποπροσανατολίζουν.Κι έτσι ξεχνάμε την έσωθεν Θεία Παρουσία.Το Φως ήρθε..Αν μας νοιάζει η χαρά του Φωτός ,θα χαιρόμαστε..

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Λόγος σάρξ εγένετο κ

 

Αν όντως η ψυχή πλέον εμπιστεύεται  Αυτόν που αγαπάει,  θα την προστατέψει Αυτός.«Ο Λόγος σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν».Ο Χριστός Όσα Είπε Δεν Ήταν Τίποτα Για Το Έξω. Όλα για μέσα,  για την ψυχή Στην Πρώτη Παρουσία τον κατάλαβαν πέντε-δέκα…Στη Δεύτερη, όποιων το έξω είναι νεκρό, για όλα τα άλλα,.αυτοί μόνο θα δουν.Για όλους τους άλλους..  Δύσκολες Μέρες. Φοβερές Στιγμές. Δεν είναι ούτε φόβος να μας πιάσει, ούτε πανικός.Πρώτη φορά στη ζωή μας θα αμφισβητήσουμε… ότι βιώναμε μέχρι τώρα.Δεν ξέρουμε πώς θα’ρθει.Γιατί και τότε περίμεναν τον Μεσσία…Τον περίμεναν ένδοξο Βασιλιά..Κι Αυτός γεννήθηκε σε μια φάτνη. .

Αποτέλεσμα εικόνας για πάλι στην καρδιά του Χριστού αρνούμενη τον δηλητηριασμένο..καρπό.

Πώς θα γίνει αυτό στις μέρες μας;  Που έχουμε ένα σωρό επιθυμίες επάνω μας;Που .. Έχουμε Πολλαπλές, Χιλιάδες, Εκατομμύρια Υποστάσεις. Ενός Ανθρώπου..

 Αποτέλεσμα εικόνας για πάλι στην καρδιά του Χριστού αρνούμενη τον δηλητηριασμένο..καρπό.

 Βάλαμε πολλά δεσμά κι έτσι η ψυχή δεν μπορεί να κοινωνήσει με το πνεύμα της μέσα. Δεν γεννάει τον Λόγο.Ούτε μια φορά τον σταυρό μου. «Θεέ μου ξέρεις Εσύ»..«δικός Σου είμαι, Εσύ κάνε με ότι θέλεις».Δηλαδή δυο κουβέντες με πόνο κι αμέσως αρχίζει και η ψυχή να ετοιμάζεται για τον Κύριό της.

Αποτέλεσμα εικόνας για πάλι στην καρδιά του Χριστού αρνούμενη τον δηλητηριασμένο..καρπό.

 

Δηλαδή ήμασταν μέσα στην καρδιά του Θεού, που ήταν όλα καλά λίαν. Όλα καλά λίαν τα ‘φτιαξε ο Κύριος.Κι εκεί πια ο άνθρωπος αρνείται τα καλά του Θεού, τα καλά όλα, και προσπαθεί να γίνει κάτι αυτός που θέλει, με δική του επιλογή…Και από πολύ αγάπη ο Κύριος τον βγάζει εκτός της καρδιάς Του, εκτός του παραδείσου για να νοιώσει την εξορία.. ,ώστε συνειδητά να ‘ρθει στιγμή να επιστρέψει πάλι στη.. καρδιά του Θεού παραδίδοντας τον ….καρπό της γνώσεως.Αυτό θα γίνει στο τέλος, εν τω προσώπω των δύο προφητών, που πλέον αυτοί θα αρνηθούν όλη αυτή τη γνώση, όλη αυτή τη φανέρωση που θα είναι μπροστά στο πρόσωπο του αντιχρίστου.Θα αρνηθούν όλο αυτό το ¨πράγμα ¨και θα το στηλιτεύσουνε για να επιστρέψει η ψυχή μετά από τόσους αιώνες πάλι στην καρδιά του Χριστού. αρνούμενη τον δηλητηριασμένο..καρπό..Χαιρετε.

Αποτέλεσμα εικόνας για πάλι στην καρδιά του Χριστού αρνούμενη τον δηλητηριασμένο..καρπό.

 

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ…Η ΠΟΛΗ ΝΑ ΤΟΥΡΚΕΨΕΙ..

alt


alt

 

 

 

¨Το δε την Πόλιν σοι δούναι, ούτ’ εμόν εστίν, ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν αυτή.Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών¨. 

Απάντηση Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στον Μωάμεθ των πορθητή

alt

ΠΑΡΘΕΝ

Αυτές τες μέρες διάβαζα δημοτικά τραγούδια για τ’άθλα των κλεφτών και τους πολέμους πράγματα συμπαθητικά δικά μας Γραικικά..Διάβαζα και τα πένθιμα…για τον χαμό της Πόλης «Πήραν την Πόλη, πήραν την, πήραν την Σαλονίκη» Και την Φωνή που εκεί που οι δυό έψελναν. «ζερβά ο βασιληάς, δεξιά ο πατριάρχης» ακούστηκε και είπε να πάψουν πιά.. «πάψτε παπάδες τα χαρτιά και κλείστε τα εβαγγέλια» πήραν την Πόλη, πήραν την..πήραν την Σαλονίκη

 

 

alt

 

Όμως απ’ τ’άλλα πιό πολύ με άγγιξε το άσμα το Τραπεζούντιον με την παράξενή του γλώσσα και με την λύπη των Γραικών των μακρινών εκείνων που ίσως όλο πίστευαν που θα σωθούνε ακόμη.. Μα αλοίμονον μοιραίον πουλί «απαί την Πόλην έρται» Μες το φτερούλιν άθε χαρτί περιγραμμένον Κι’ουδέν στην άμπελον κονεύ, μηδέ στο περιβόλι επήγεν και εκόνεψεν στου κυπαρίσ’ την ρίζαν 

Οι αρχιερείς δεν δύνανται (ή δεν θέλουν) να διαβάσουν «Χέρας υιός Γιανίκας εν» αυτός το παίρνει το χαρτί και το διαβάζει κι ολοφύρεται.. «Σιτ’αναγνώθ’ σιτ’ ανακλαίγ’ σιτ’ανακρούγ’ την κάρδιαν. Ν’αοιλλή εμάς να βάι εμάς η Ρωμανία πάρθεν»

 

 alt

 

 

ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟ

 

Σημαίνει Ο Θιός, Σημαίνει Η Γης, Σημαίνουν Τα Επουράνια,σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά το μέγα Μοναστήρι, με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηντα δυό καμπάνες, Κάθε Καμπανα Και Παπάς, Κάθε Παπάς Και Διάκος. Ψάλλει Ζερβά ο Βασιληάς, Δεξιά ο Πατριάρχης, κι απ την πολλήν την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες. Να μπούνε στο χερουβικό και να’ βγει ο βασιλέας, Φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ’ Αρχάγγελου στόμα: Πάψτε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ άγια, Παπάδες πάρτε τα γιερά και σεις κεριά σβηστήτε, Γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει. Μον’ στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να’ ρτούνε τρία καράβια, Να πάρει το΄να το σταυρό και τ’ άλλο το βαγγέλιο, Το τρίτο το καλύτερο την Αγια Τράπεζά μας,

Μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν.

Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες. Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις, Πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας είναι.

 

¨Εις μνημοσυνον¨

ΦΘΗΝΟΣ…ΝΟΣΤΙΜΟΣ…ΧΟΡΤΑΣΤΙΚΟΣ..ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ ΥΓΡΑΛΑΤΟΣ..

alt

 

alt

 

 

Ελατε να φαμε μπακαλιάρο υγραλατο..Ειναι κατι που εχουμε λησμονησει τελευταια..Ομως δεν παυει να ειναι μια προταση με πολλους αποδεκτες, μια κι εχει περασει στις μνημες μας..Θελει προεργασια…το ξαλμυρισμα, κι αυτο υπομονη.. αφού τον ξαλμυρίσουμε δύο 24ωρα, να τον κάνουμε στον… ατμομάγειρα..Γίνεται πεντανόστιμος και ελαφρύς..Θα χρειαστούμε  2 φιλέτα μπακαλιάρου,στο μέγεθος της παλάμης σας.. για κάθε μέλος της οικογένειας….( 1 κιλό για τέσσερα άτομα..) Και να ξέρετε ο παστός μπακαλιάρος…φτουράει, δηλαδή το ένα κιλό ,  αφού ξαλμυρίσει..γίνεται 1,350…

alt

Στον ατμομάγειρά μας,  αφού βάλουμε τα κομμάτια στο καλάθι προσθέτουμε και λίγο δενδρολίβανο, ή θρουμπί, ( εγώ πάντα βάζω και μερικά κλαρακια σέλινο) Τα ατμοβράζουμε για 20 λεπτά…

 

 

alt

Οταν είναι έτοιμος ο μπακαλιάρος τον σερβίρουμε στα πιάτα και θα ετοιμάσουμεσε ένα σέικερ (ή βαζάκι που το προτιμώ) ελαιόλαδο, χυμό λεμόνι, δενδρολίβανο ,μουστάρδα dijon, και μπουκοβο καυτερό.  Τα χτυπάμε καλά στο σέικερ και τα χύνουμε με προσοχή στον μπακαλιάρο μας..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ελαιόλαδο, χυμό λεμόνι, δεντρολίβανο , μουστάρδα dijon, και μπουκοβο καυτερό.

 

Είναι ένα πιάτο νόστιμο και ισορροπημένο σε πρωτεϊνη,αν μάλιστα έχουμε και μια σαλάτα με μαρούλι, κρεμμυδι, ρόκα, σταμναγκάθι ( μόνο τον χειμώνα…το καλοκαίρι είναι…επικίνδυνο.)..Τότε ολοκληρώνεται το όνειρο.

Υ.Γ. Για τους…αμετανόητους…Μπακαλιάρος σκορδαλιά…Ομως να θυμάσθε: ΗΔΟΝΗ-ΟΔΥΝΗ..Το δίδυμο που κυριαρχει στη ζωή μας…Θα απολαύσουμε το έδεσμα, αλλά θα το πληρώσουμε μετά, πολλαπλώς…Η επιλογή δική σας.

 

alt