RSS Feed

Tag Archives: αγιος Πορφυριος κοσμασερ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για agiow porfyriow

 

 

ΑΓΙΟΣΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

«Δεκατέσσερα χρόνια κοντά του» του +Γεωργίου Παπαζάχου (Επ. Καθηγητού Καρδιολογίας)

 

Γράφω αυτη την επιστολή από μιά εσωτερική πίεση να μιλήσω για τον Γέροντα Πορφύριο, που κοιμήθηκε πρίν από 40 μέρες.Έζησα τόσα γεγονότα 14 χρόνια κοντά του, σάν ένας από τούς γιατρούς του, που δεν πρέπει να το κρύψω από τούς αδελφούς μου.Θά διηγηθώ μερικά περιστατικά, που παρουσιάζουν το Γέροντα σάν άρρωστο και σάν γιατρό.Συγχωρέστε μου τα προσωπικά στοιχεία, που αν αφαιρεθούν αλλοιώνουν τα γεγονότα.Ασφαλώς, άλλοι έζησαν άλλες συγκινήσεις κοντά του. Καί δεν πρέπει να χαθούν, γιατί αποτελούν σημάδια της αγίας βιοτής του,Αποδειξεις Της Παρουσιας Του Αγιου Πνευματος Στη Ζωη Μας Και Υποθηκες Για Ολοκληρη Τη Γενια Μας.

 

 

Ο Γέροντας Ήταν πραγματικά άρρωστος. Μέ πλήθος αρρώστιες επάνω του. Τά περισσότερα συστήματα έπασχαν. Προσωπικά διεπίστωσα:Έμφραγμα Μυοκαρδίου (προσθιοδιαφραγματικό με πλαγία ισχαιμία), Χρονία Νεφρική Ανεπάρκεια.Έλκος Δωδεκαδακτύλου με επανειλημμένες γαστρορρα-γίες. Χειρουργηθείς Καταρράκτης ,με αποβολή του φακού και τύφλωση, Έρπης Ζωστήρ Στο Πρόσωπο, Σταφυλοκοκκική Δερματίτιδα Στο Χέρι, Βουβωνοκήλη με συχνή περίσφιγξη, Χρονία Βρογχίτιδα, Αδένωμα Της Υποφύσεως Στο Κρανίο. Καί η υπομονή του ιώβειος. Όταν είχε τον έρπητα σε έξαρση και όλο το δεξιό του πρόσωπο (τριχωτό κεφαλής, παρειά, αυτί, σαγόνι) ήταν μιά ανοιχτή πληγή, τον ερώτησα πόσο έντονο πόνο αισθάνεται μού απάντησε: «Σάν να ακουμπάω το δεξί μου μάγουλο σε τηγάνι με ζεματιστό λάδι». Καί ήταν απόλυτα ήρεμος.Δέν άφηνε ούτε υποψίες ότι υποφέρει, ούτε ένα βογγητό.Πολλές φορές, ενώ βρισκόμουν στο κελλί του και κουβεντιάζαμε,συνέβαινε περίσφιγξη της βουβωνοκήλης του, πάντα επώδυνη.Δέν ζητούσε βοήθεια.Αγωνιζόταν να την ανατάξη μόνος του κάτω από τις κουβέρτες του.. Κανείς δέ μιλούσε, ενώ από τα χείλη του  ακουγόταν ψιθυριστά, με μιά ανεπανάληπτη γαλήνη,

ΤΟ «ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΕ ΜΑΣ».

 

 

 

Μερικοί τον παρεξήγησαν κάποτε που φίλησαν το χέρι του καλυμμένο με μιά γάζα, νομίζοντας ότι σιχαίνεται. Ήταν η εποχή που εμείς το καλύψαμε, γιατί είχε την σταφυλοκοκκική δερματίτιδα και ήταν ολόκληρο εξελκωμένο.Αλλ’ η κουβέντα μας ένα βράδυ, μετά την καρδιολογική εξέταση και το τυπικό ηλεκτροκαρδιογράφημα, με συνεκλόνισε. Ούτε φαντάσθηκα ποτέ ότι θα μπορούσε ένας άνθρωπος να αντιμετωπίση έτσι την αρρώστια του. Μού είπε: «Θά σού εξομολογηθώ κάτι, αλλά να μείνη μυστικό.

Έχω Καρκινο Στην Υποφυση.

Ήδη αισθάνομαι τή γλώσσα μου μεγαλωμένη και δεν γυρίζει καλά μέσα στή στοματική κοιλότητα».Ύστερα Μου Ανελυσε Ιατρικα Και Σωστα Τη Λειτουργια Των Ενδοκρινων Αδενων Και Κατεληξε:«Πρέπει να ξέρης ότι, όταν ήμουν καλογεράκος -ίσως 16 χρονών- στο Άγιο Όρος αισθανόμουνα τόσο ευτυχισμένος, ιδίως μετά τή Θεία Κοινωνία, ώστε έβγαινα στο δάσος και με δάκρυα φώναζα: Δόξα Σοι, Κύριε! Ήρθες ολόκληρος μέσα μου ‘σε μένα τον αμαρτωλό’ Εσύ ο Χριστός μου, που σταυρώθηκες και πόνεσεςγια μένα και σήκωσες τις αμαρτίες μου.Κι εγώ τί κάνω για σένα;Ποιόν πόνο υποφέρω για σένα; 

ΚΥΡΙΕ, ΣΤΕΙΛΕ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΚΑΡΚΙΝΟ!

ΧΡΙΣΤΕ ΜΟΥ, ΧΑΡΙΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΩ ΚΑΙ ΓΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ 

Αυτή την προσευχή την έκανα συνέχεια και μετά το εξομολογήθηκα στόυς Γεροντάδες μου. Εκείνοι μού σύστησαν να μήν την επαναλάβω, γιατί εκπειράζω τον Θεό. Ξέρει εκείνος τί θα κάνη. Δέν την ξανάκανα αυτή την προσευχή.

ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ, ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΜΟΥ, ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

Καταλαβαινεις Την Ευεργεσια;Έστω και αργά, Θα Υποφερω Λιγο Μαζι Του». Έμεινα ενεός.Πρωτη Φορα Στην Ιατρικη Σταδιοδρομια Μου Ακουγα Τη Φραση:«Δοξα Τω Θεω, Εχω Καρκινο!».Είχα ξεχάσει ότι μπροστά μου δεν βρισκόταν άνθρωπος κοινός’ ήταν ο Γέροντας Πορφύριος.Ωστόσο ποτέ δεν αρνήθηκε την ιατρική βοήθεια των πολλών γιατρών-πνευματικών του παιδιών

 

 

 

Μάλιστα μιά μέρα τον ερώτησα:«Γιατί πολλοί πνευματικοί άνθρωποι, κυρίως μοναχοί, αρνούνται την ιατρική βοήθεια, πιστεύοντας ότι θα τούς βοηθήση κατ’ ευθείαν η Παναγία;». Μού απάντησε:Ειναι Εγωϊσμος -Πονηρη Ενεργεια- Να Νομιζης Οτι Ο Θεος Θα Κανη, Κατ’ Εξαιρεση Απο Τους Πολλους, Θαυματουργικη Επεμβαση Για Σενα. Ο Θεός κάνει θαύματα και τώρα, αλλά εσύ δεν πρέπει να το προσδοκάς για σένα. Είναι εγωϊστική εξαίρεση. Άλλωστε και μέσω των γιατρών ο ίδιος ο Θεός ενεργεί. «Ιατρους Και Φαρμακα Κυριος Εδωκεν», λέει η Αγία Γραφή».Δεχόταν δέ μόνο την κλασσική ιατρική, πολλά κεφάλαια της οποίας γνώριζε άριστα. Μέ την εμπειρία του από τη μακρά θητεία στην Πολυκλινική Αθηνών και με το θεϊκό «χάρισμά» του έβλεπε βαθύτερα την αρρώστια και πολλές φορές μάς στρίμωχνε με σαφώς επιστημονικές ερωτήσεις.

 

 

 

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ

Ειδικότητά του η «τηλε-διαγνωστική» Έβλεπε με καταπληκτική ακρίβεια αλλαγές στον εαυτό του και σε άλλους’ συχνά και στούς γιατρούς του.Ο ίδιος μού διηγήθηκε ότι διέγνωσε υπογοναδισμό σε έναν νέο μόνο κοιτάζοντάς τον, κάταγμα σπονδύλου σε μιά μοναχή που βρισκόταν σε άλλη πόλη. Είναι ίσως χιλιάδες αυτοί που δέχθηκαν τή διαγνωστική του ενέργεια και επιβεβαιώθηκε η νόσος αργότερα και επιστημονικά.Εδώ θα αναφέρω μιά αυτοδιάγνωσή του. Διεπίστωσε μεταβολές στο ηλεκτροκαρδιογράφημά του,χωρίς καρδιογράφο. Ένα βράδυ μού τηλεφώνησε ανήσυχος: «Έλα, έστω και αργά, και θα δής αλλοιώσεις στο καρδιογράφημα.Ποναω Σημερα, Πολλες Φορες, Και Ο Πονος Ειναι Στηθαγχικος». Διαπίστωσα πράγματι ισχαιμικές μεταβολές (στις απαγωγές v3-v6) και τον ρώτησα σε ποιό stress βρέθηκε σήμερα.Άρχισε να κλαίη και με διακοπές να μού περιγράφη λεπτομερώς σκηνές από τις οδομαχίες Στη Ρουμανια.Ήταν η ημέρα της εξεγέρσεως του λαού κατά του Τσαουσέσκου και με το «χάρισμά» του έβλεπε τούς πυροβολισμούς και τούς θανάτους στις πλατείες, όπως τις δημοσίευσανοι εφημερίδες τις επόμενες ημέρες.Συνέχισε να κλαίη και τον παρεκάλεσα να ζητήση από τον Θεό να του αφαιρέση για λίγο αυτή την «όραση».Η καρδιά του βρισκόταν σε κίνδυνο από την ένταση. Θά μπορούσε να κάνη επέκταση του εμφράγματός του.Στήν ίδια ένταση βρισκόμουν κι εγώ, βλέποντας την ευαισθησία της «άλλης» καρδιάς ενός αγίου. Έκρυψα τα μάτια μου με το καρδιογράφημα και σκεφτόμουν:Τι Σημασια Εχουν, Γεροντα, Για Σενα Τα Νιτρωδη Αντιστηθαγχικα Φαρμακα Που Ετοιμα-ζομαι Να Σου Δωσω; Εσυ Δεν Εισαι Εκ Του Κοσμου Τουτου.Η καρδιά σου χτυπά στον Ωρωπό και ζή στην Ρουμανία. Στό ηλεκτροκαρδιογράφημα η καρδιά φαίνεται με ισχαιμική«κατάσπαση» του Sε διαστήματος,αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται σε μεγάλη«ανάσπαση» προς τον ουρανό.

Έφυγα αργά με τον τρόμο ότι είδα λίγο από το φώς ενός αγίου.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για agiow porfyriow

 

 

Εγώ πήγαινα στο κελλί του σάν διαγνώστης γιατρός, αλλά πολλές οι φορές που εκείνος έκανε διαγνώσεις για μένα. Θά αναφέρω δύο: Είχα χειρουργηθή από τον καθηγητή κ. Βασ. Γολεμάτη (δύο βουβωνοκήλες ταυτόχρονα) και ενώ ήμουν στή φάση της αναρρώσεως, πήγαμε με τή γυναίκα μου στον Ωρωπό.Δέν ξέρω αν είχε μάθει από φίλους ότι ήμουν χειρουργημένος, αλλά μόλις μπήκαμε με κοίταξε επίμονα για πολλή ώρα στην κοιλιά και μού είπε:«Βλεπω Οτι Δεξια Εγινε Καλη Εγχειρηση,Αλλα Αριστερα Αριστοτεχνικη’ γιατί περιποιήθηκε τόσο εκεί;». Η γυναίκα μου μού έκανε νόημα: «Τί λέει ο Γέροντας;». Δέν είχα πεί ούτε σε εκείνη ούτε σε άλλον ότι ο χειρουργός είχε εφαρμόσει Την Μεθοδο Souldaice αριστερά,επειδή ήταν μεγάλη.Ο Γέροντας το «είδε».

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για agiow porfyriow

 

Τόν Δεκέμβριο του 1990 ήμουν στο κρεβάτι με την πολλοστή γαστρορραγία μου.Σε Καποια Στιγμη Εντονου Προβληματισμου Μου Αν Πρεπη Να Χειρουργηθω Η Οχι, χτύπησε το τηλέφωνο. Μεταφέρω αυτούσια τα λόγια του Γέροντα:«Αυτές τις μέρες σε επισκέπτομαι συχνά και με το «χάρισμα»,που μού έδωσε ο Θεός ενεργώ θεραπευτικά.Ποτέ δεν είχα μπεί στο σπίτι σου τόσες πολλές φορές σε λίγες μέρες.Κατι Μου Λεει ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΗΣΗΣ ΤΩΡΑ, Αλλα Να Αλλαξης Τροπο Ζωης, Να Χαλαρωσης.Άφησε το χειρουργείο να το σκεφθούμε αργότερα. Τί κάνω εγώ τώρα το γιατρό στο γιατρό; (γελάει).Να Ξεκουραζεσαι Περισσοτερο, Γιατι Σε Αγαπαει Ο Κοσμος.Μού έφαγες τή δόξα γελάει».Φαντάζεσθε πώς ένοιωσα κάτω από αυτή την προστατευτική του παρουσία! Αγαπούσε τόσο πολύ όλους τούς ανθρώπους που τον πλησίαζανκαι, φυσικά, και τούς γιατρούς του, ώστε να ενεργοποιει για μάς το θεραπευτικό χάρισμά του. Όσοι τον πλησίαζαν ανεπιτήδευτα έχουν παρόμοιες εμπει-ρίες.Πολλές φορές έπαιρνα μαζί μου φιλικά ή συγγενικά πρόσωπα,που εξεπλήσσονταν, όταν άρχιζε να μιλάη για το πρόβλημά τους, χωρίς εγώ να τον ενημερώσω εκ των προτέρων.Κάποια κυρία, φεύγοντας, ήθελε να δώσω όρκο ότι δεν του μίλησα για κείνη πρίν πάμε στον Ωρωπό.

 

 

 

Τό χάρισμά του τον έκανε περισσότερο ευαίσθητο απέναντι στον ανθρώπινο πόνο.Ένα σούρουπο διέκοψαν την καρδιολογική εξέταση οι μοναχές, γιατί έξω είχαν συγκεντρωθεί πολλοί άνθρωποι και περίμεναν να πάρουν την ευχή του πρίν νυχτώση. Βγήκα έξω από το κελλί και οι επισκέπτες φίλησαν απλώς το χέρι του. Ήταν κουρασμένος και δέ μίλησε σε κανέναν.Η τελευταία κυρία βγήκε κλαίγοντας. Όταν ξαναμπήκα βρήκα τον Γέροντα να κλαίη.«Αυτά παθαίνω πάντα, μού είπε. Είδα τώρα αυτή τή μητέρα να τή δέρνη αύριο ο ναρκομανής γιός της,για να του δώση χρήματα. Καί η καημένη ασφαλώς θα σκανδαλίστηκε που έχει τέτοιο πρόβλημα και έφυγε χωρίς βοήθεια.Τί μπορείς εσύ να κάνης , φτωχέ Πορφύριε.Κύριε Ιησού.». Καί επανέλαβε πολλές φορές ψιθυριστά τή λέξη «Ιησού».Ήταν τόσο απλός και γλυκός άνθρωπος, ώστε να μή κωλύεσαι να του απευθύνης οποιαδήποτε ανόητη ερώτηση. Έτσι μιά μέρα τον προκάλεσα αδιάκριτα:Πως Ξερεις, Γεροντα, Οτι Αυτο Το Προορατικο Σου Χαρισμα Ειναι Απο Τον Θεο Και Οχι Απο Τον Διαβολο;Γέλασε καλοκάγαθα και μού είπε:«Τό δοκίμασα. Είναι εκ Θεού, Γιατί Δεν Λανθάνει.Νά σού δώσω παράδειγμα;Η νεωκόρος στην Πολυκλινική πόναγε στο δεξιό άνω γομφίο και κράταγε το δεξιό μάγουλό της. Τής είπα ότι είναι χαλασμένος ο αριστερός γομφίος. Εκείνη επέμενε, αλλά όταν γύρισε από τον οδοντίατρο μού είπε ενθουσιασμένη ότι είχα δίκαιο. Στήν ακτινογραφία η βλάβη ήταν αριστερά, αλλά αισθανόταν τον πόνο δεξιά,επειδή ήταν στο ίδιο νευροτόμιο. Άν, λοιπόν, ήταν από τον πονηρό, αυτή η προόραση θα βασιζόταν στο αίσθημα του ασθενούς και θά’ βγαινε λανθασμέ-νη.Του Θεου Η Ενεργεια Δεν Σφαλλει».Ο Γέροντας σάν γιατρός μου δεν «έβλεπε» μόνο τις σωματικές μου ασθένειες.Φρόντιζε και για τις πολλές πνευματικές ατέλειές μου. Προσπαθεια Του Να Βρω Την Ταπεινωση.Ένα απόγευμα μού τηλεφώνησε στο ιατρείο, ακριβώς μετά την υπερβολική εκδήλωση αγάπης ενός ζεύγους ασθενών μου που περιποιήθηκα. Μεταφέρω τα λόγια του:

«Γιωργακη, Ειμαι Ο Γεροντας.Εμεις οι δυο θα παμε μαζι στην κολαση. Θα ακουσουμε:Άφρον, Αφρον, Ταυτη Τη Νυκτι Την Ψυχην Σου Απαιτουσιν Απο Σου…Τα Αγαθα Σου Εν Τη Ζωη Σου Απηλαυσες, Α Δε Ητοιμασας Τινι Εσται;».

Τόν διέκοψα: «Τι Απολαυσαμε, Γεροντα, Σ’ Αυτη Τη Ζωη;Το Σαραβαλο Αυτοκινητο,Το Αδειο Βιβλιαριο Η Τον Ανυπαρκτο Υπνο Μας;». Απάντησε απότομα: «Τι Ειναι Αυτα Που Λες; Δε Σου Λεει Ο Κοσμος:

Τι Καλος Γιατρος Που ΕισαιΜας Αγαπας, Μας Φροντιζεις, Δε Μας Γδερ-νεις.ΚΑΙ ΣΥ ΤΑ ΑΠΟΔΕΧΕΣΑΙ, ΤΑ ΧΑΦΤΕΙΣ. Έ! ΤΟΝ ΕΧΑΣΕΣ ΤΟ ΜΙΣΘΟ ΣΟΥ.Τό ίδιο παθαίνω και εγώ.Μου Λενε Πως Εχω «Χαρισματα»,Πως Μπορω Να Τους Ακουμπησω Και Να Κανω Θαυματα,Πως Ειμαι Αγιος.Και τα χαφτω, ο ανοητος και αδυναμος.Έ! Γι’ αυτό σού είπα ότι μαζί θα πάμε στην κόλαση!».«Άν Ειναι Να Παμε Μαζι», Του Απαντησα, «Παμε Και Στην Κολαση!».Κι εκείνος έκλεισε το τηλέφωνο, λέγοντας:«Εγω Σου Μιλαω Σοβαρα Και Συ Παντα Αστειευεσαι.Καλή μετάνοια και στούς δυό μας».

 

 

 

 

ΆΛΛΗ ΜΕΡΑ ΗΜΟΥΝ ΒΑΡΥΘΥΜΟΣ, ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ :Ότι Έφυγαν Τα Περισσότερα Χρόνια Μου Άκαρπα Μέσα Από Άχρηστες Καθημερινές Λεπτομέρειες.Τηλεφώνησε ο Γέροντας και με αναπτέρωσε με δυό-τρείς φράσεις του:«Άκουσες ποτέ, γιατρέ, το : «Ου Μή Γεύσονται Θανάτου«;ΜΠΟΡΟΥΜΕ, ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΘΑΜΕΝΙΛΑ.Αρκει Να Αγαπησουμε Τον Χριστο.Και Συ «Εξ Ολης Της Καρδιας Σου», Κυριε Καρδιολογε» (γελάει).

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για agiow porfyriow

 

Ο Γέροντας δεν ήταν μόνο γιατρός. Ήταν και κτηνίατρος.Αγαπούσε τα ζώα. Εξημέρωσε επιθετικούς παπαγάλους και τούς έμαθε την Ευχή.ξεπλάγην όταν άκουσα μέσα στο κελλί τον παπαγάλο να επαναλαμβάνη την ευχή. «Είναι πιό πνευματικός από μένα», είπε.«Εγώ αποκάμνω και κοιμούμαι, αλλ’ αυτός αγρυπνεί». Τελευταία προσπαθούσε να εξημερώση έναν αετό.Κάποιο Σαββατοκύριακο, στή βόρειο Εύβοια που ησύχαζε,συνέβη το εξής, που μού διηγήθηκε ο ίδιος:«Μιά τσομπάνισσα παρακάλεσε να διαβάσω μιά ευχή στο κοπάδι της, γιατί αρρώσταιναν τα γίδια της. Συμφώνησα και έφεραν όλο το κοπάδι κοντά στο εκκλησάκι που έμενα.Στάθηκα μπροστά στο κοπάδι, σήκωσα τα χέρια μου ψηλάκαι είπα διάφορες προσευχές από ψαλμικούς στίχους που αναφέρονται στην κτίση. Επικρατούσε απόλυτη σιωπή στα ζώα. Κανένα δεν κουνιόταν. Ύστερα Ο Τραγος Κινηθηκε Μονος Του.

 

 

 

 

Ήρθε κοντα, μου φιλησε το χερι και υποχωρησε ηρεμα.Τά λέω σωστά Πηνε-λόπη;» φώναξε στην ανηψιά του, που στεκόταν πιό πέρα. «Ναί, Γέροντα. Ακρι-βώς έτσι έγιναν.Εγώ ήμουν εκεί».Κάθε φορά που πήγαινα στον π. Πορφύριο με συνείχε φόβος μήπως αυτή είναι η τελευταία φορά που τον εξετάζω.Έτσι φρόν-τιζα να κάνω ψηλάφηση καρδιακής ώσεως και καρωτίδων για αρκετή ώρα, με την βεβαιότητα ότι ψηλαφώ το σώμαενός αυριανού αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.Όταν έπαιρνα το χέρι μου από το προκάρδιο επανελάμβανε το :

«ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΟΥ».

 

Αποτέλεσμα εικόνας για agiow porfyriow

 

 

Ποσα Να Οφειλη Αραγε Αυτος Ο Κοσμος, Η Γενια Μας, Σ’ Αυτες Τις Προ-σευχες Του Γεροντα Πορφυριου Καί πόσα του οφείλω εγώ προσωπι-κά.Φεύγοντας, έσκυβα να πάρω την ευχή του και άλλοτε μού έδινε χαστού-κι ήταν η άκρα εκδήλωση της χαράς του ή άλλοτε έσφιγγε το κεφάλι μου στα δυό του χέρια, λέγοντας την ευχή (ήταν το δικό του ηλεκτροεγκεφαλογράφημα).Τωρα Εξηγω Γιατι Ο Θεος Φυτεψε Μεσα Μου Την Επιθυμια Να Σπουδασω Ιατρικη Σε Μεγαλη Ηλικια Και Να Γινω Καρδιολογος.

ΉΘΕΛΕ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΨΗΛΑΦΗΣΩ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ, ΠΡΟΣΗΝΗ ΚΑΙ  ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟ ΑΓΙΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡΗ.

Κάποια μέρα μού είπε:

 

 

«ΌΤΑΝ ΘΑ ΦΥΓΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ.ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ».

Ελπίζω τώρα να μπαίνη ευκολότερα στα σπίτια μας και στις καρδιές μας.

* (αναδημοσίευση από το περιοδικό «Σύναξη»)

Advertisements

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΕΝΑΣ ΑΝΑΧΩΡΗΤΗΣ..ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ…

 

Σημερα 2 Δεκεμβριου εορταζουμε την μνημη του Αγιου Πορφύριου του Καυσοκαλυβίτη. Οι περισσότεροι τον γνώριζαν απο κοντά, κι όσοι δεν είχαν την τύχη να τον δούνε και να πάρουν την ευχή του, είχαν ακούσει πολλά απ τη δράση του, που αγγιζαν τα όρια του μύθου. Πολλά τα βιβλία που γράφτηκαν για την πορεια του στη ζωή, που υπήρξε καθοριστική, για πλήθος ασθενούντων και μη. Ανθρωποι του λαού, αλλά και επιστημονες καταξιωμένοι, που βρίσκονται  ανάμεσά μας.Ιερωμενοι κάθε βαθμίδας, καθηγητές, ιατροί, δικοί μας αλλά και ξένοι, πήραν την ευλογία του.

Σχετική εικόνα

Το πεδίο, που έζησε και φώτισε ¨ανελέητα¨ ο όσιος Γέροντας Πορφύριος, ήταν πολυάνθρωπο το κέντρο της πόλης των Αθηνών .Η Ομόνοια. Η εγκατάστασή του στον κόσμο Ήταν η κυρίως αποστολή του. «Έμεινα εκεί«, όπου με είχε φέρει ο Θεός». Οι αναχωρητές συνήθως πήγαιναν στην έρημο, για να συγκρουστούν με τον διάβολο. Mutatis mutandis,είναι και η είσοδος του ασκητή στην κοινωνία, ώστε να συγκρουστεί με τον διάβολο. Κοινος τόπος αυτού του είδους εισόδου-εξοδου, η μετωπική σύγκρουση με το κακό. Ο όσιος Πορφύριος, διαφωνούσε εντελώς με την επιδίωξη μετωπικής σύγκρουσης. Πίστευε ότι η ζωή του Χριστιανού τελεί σε αντιδικία προς τα έργα του σατανά, επέμενε όμως κατηγορηματικά ότι η λύση είναι το να στραφεί ο άνθρωπος στον Χριστό, στην αγάπη του και στο φως του. Αυτό το φως και η μετα-λαμπάδευσή του, διώχνει τα σκο-τάδια κι  όχι η πάλη κατά του σκοταδιού καθεαυτού. Μια άμεση πάλη κατά του σκοταδιού καθιστά κέντρο της ζωής του σταυροφόρου το σκοτάδι, το οποίο κατά τα άλλα ο σταυροφόρος αντιμάχεται.Ο όσιος Πορφύριος, πάσχισε σ όλη του τη ζωή, να μπολιάσει τον κόσμο με αγάπη. Ας πούμε στο ζήτημα του Αντιχρίστου. Επέμενε ότι δεν επέρχεται «σφράγισμα» με τη χρήση αριθμών ,  συμβόλων,εγγράφων, ταυτοτητων κλπ αλλά ότι, αντιθέτως, σημασία έχει ποιον δέχεται η καρδιά του ανθρώπου ως αφέντη της. Η πραότητά του διαφέρει απ τη ¨ζηλωτική¨ επιθετικότητα, των ημερών μας , σε μια  δήθεν  προάσπιση της πίστης.

Σχετική εικόνα

Λίγα λόγια. Η καλύτερη ιεραποστολή γίνεται με το καλό μας παράδειγμα, την αγάπη μας, την πραότητά μας. Ο οσιος Πορφύριος, πρόθυμα συζητούσε με τους πρόθυμους ανθρώ-πους επί ατελείωτες ώρες, χωρίς να ¨παρεισφρύει¨ στον χώρο του άλλου.   Ελεγε ο όσιος Γέροντας.Μην υπερασπίζεσαι τον Χριστό. Δεν έχει ανάγκη ο Χριστός να τον υπερασπισθής εσύ. Ο αδελφός είναι όρος της σωτηρίας. Ο παραμικρός γογγυσμός κατά του πλησίον επηρεάζει την ψυχή σας και δεν μπορείτε να προσευχηθείτε. Το Πνεύμα το Άγιον, όταν βρίσκει έτσι την ψυχή, δεν τολμάει να πλησιάσει. «Οι προσευχές μας δεν εισακούονται, διότι δεν είμαστε άξιοι. Πρέπει να γίνεις άξιος, για να προσευχη-θείς».  «Δεν είμαστε άξιοι, διότι δεν αγαπάμε τον πλησίον μας ως εαυτόν. Το λέει ο ίδιος ο Χριστός: ‘Εάν ουν προσφέρης το δώρόν σου επί το θυσιαστήριον κακεί μνησθής ότι ο αδελφός σου έχει τι κατά σού.’». Μιλώντας με σύγχρονους όρους, ο καθηγητής Γεώρ-γιος Κρουσταλάκης εντοπίζει στον Πορφύριο ενσυναίσθηση ,την ικανότητα, δηλαδή, να μπαίνεις στη θέση του άλλου.

Αποτέλεσμα εικόνας για Γέροντας Πορφύριος,

Ο όσιος Πορφύριος ήταν προσανατολισμένος στη χαρά της Βασιλείας, ωστόσο δεν προσπερνούσε τον Σταυρό. Αν ο Χριστός δεν πέθαινε οδυνηρά και ατιμωτικά, τότε δεν θα είχε σαρκωθεί στην πληρότητα και στις εσχατιές της ανθρώπινης ύπαρξης. Θα είχε κάνει απλώς ένα πέρασμα από τη ζωή των ανθρώπων. Θα την είχε παρατηρήσει, αλλά δεν θα την είχε κάνει σάρκα του  και, άρα, δεν θα την οδηγούσε σε ανάσταση.

Αποτέλεσμα εικόνας για Στη Πολυκλινική ,στην Ομόνοια,

Στη Πολυκλινική ,στην Ομόνοια, ο όσιος Πορφύριος διακόνησε τριαντατρία χρόνια (1940-1973), με δική του επιθυμία. Χρόνια ευλογημένα, δοσμένα στον άρρωστο, στον πόνο.  Το μοναστήρι που οραματιζόταν να φτιάξει ο γέροντας Πορφύριος ,έπρεπε να ήταν,ακοιμητο ́  «Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρι του Θεού. Κάτι τέτοιοι γίνονται άγιοι και πολλές φορές εμείς τους κατη-γορούμε». Για τον όσιο Πορφύριο, η Εκκλησία είναι η ίδια η Τριαδική ζωή και, ταυτόχρονα, η δυνατότητα του ανθρώπου για συμμετοχή σ’ αυτή τη ζωή. Είναι πηγή ζωής.

Το να πει κανείς ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέρφια, είναι απλώς μια αυτονόητη χριστι-ανική αλήθεια. Όσοι διαπράττουν εγκλήματα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι κακοί, αλλά συνήθως είναι καλές ψυχές σε οδύνες.Το μέγιστο πρόβλημα όλων ανεξαιρετως των ορθο-δόξων και μη χριστιανών, είναι η πολύτιμη υγεία τους. Οποιον συναντήσεις ,το πρώτο που θα σε ρωτήσει είναι: Πώς είσαι; Τι κάνεις; Εκανες το εμβόλιο; Ο Τάσος ξεπέρασε την κρίση του; Η Μαρίνα πώς πάει με την πολλαπλή σκλήρυνση; Εχεις ρυθμίσει την πίεσή σου; Πηγαίνεις κολυμβητήριο καθημερινά; Μπράβο.Υπάρχει γενικά μια λάνθασμένη οπτική στην οποία, όποιος έχει ή αποκτά σωστή σχέση με τον Θεό, γιατρεύεται. Αδιατάραχτη η βεβαιότητα ότι η υγεία αποτελεί ύψιστη αξία και ότι βασικό έργο της Εκκλησίας είναι η αποκατάστασή της. Η επίσκεψη του Θεού ταυτίζεται με την  ίαση. Σε αφηγήσεις τέτοιας λογής, κανείς δεν εστιάζει προφανώς στο γεγονός ότι ο ίδιος ο όσιος Πορφύριος, ήταν απίστευτα ασθενής και ότι παρέμεινε ετσι μέχρι τέλους. Σ ένα κλιμα όπου αποθεώνεται η ίαση, αφθονούν οι θριαμβολογίες για τεκνογονία, επιτυχία σε σχολικές εξετάσεις,  αντι-μετώπιση οικονομικών προβλημάτων, απόκτηση ευμάρειας, για κοινωνική άνοδο να δούμε.

Αποτέλεσμα εικόνας για Γέροντας Πορφύριος,

Πώς ο όσιος, στέκονταν απέναντι στα θέματα υγείας.Κατ αρχάς, δεν αποθέωνε την υγεία,αλλά την αγάπη. Αυτή ήταν το μήνυμά του κι όχι οι είναι θεραπείες καθαυτές. Έμεινε αθεράπευτος ,ενώ Προσευχόταν για τα τρέχοντα προβλήματα χιλιάδων ανθρώπων, άσχετα αν ταυτόχρονα θεωρούσε ότι εκβιάζουμε τον Θεό όταν του ζητάμε να μας απαλ-λάξει από τα προβλήματά μας .Να μην προσευχόμαστε για την υγεία μας.έλεγε. Να μην ευχόμαστε να γίνωμε καλά, αλλά να γίνωμε καλοί. Προφανώς η αποθέωση της υγείας, παραβλέπει το γεγονός ότι η ζωή μας είναι ένας αέναος αγώνας μεταξύ φθοράς και ισορ-ροπιας,και όχι απλά μακροημέρευσης, και κοινωνικής επιτυχίας . Κι έτσι, όπως το αθερά-πευτο του Οσίου συνήθως δεν γίνεται ¨πηγή θεολογίας¨, έτσι και σε αφηγήσεις ιάσεων δεν χωρει μυστήριο, για το θαύμα, όπου η πίστη άνθισε ,δίχως να αρθεί η αρρώστια.

Συνταρακτική η στιχομυθία που μας παρέδωσε ο μακαριστός Γιώργος Παπαζάχος,  που από μόνη της, θα αρκούσε για να μας υποψιάσει ,για τα ¨αβάσταχτα¨ μονοπάτια της αγιότητας. Μια στιχομυθία-γροθιά στο ¨ψυχικό¨υπογάστριο, όπου ο Οσιος υπέδειξε τη μεγάλη παγίδα των ιδιων των αρετών, οι οποίες, κατά έναν εξόχως αντιφατικό τρόπο, μπορούν να παγιδευσουν τον άνθρωπο στη σχεση του με τον Θεό.  

Αποτέλεσμα εικόνας για Γέροντας Πορφύριος,

«Ένα απόγευμα μου τηλεφώνησε στο ιατρείο, ακριβώς μετά τη υπερβολική εκδήλωση αγάπης ενός ζεύγους ασθενών μου που περιποιήθηκα. Μεταφέρω τα λόγια του: ‘Γιωργάκη, είμαι ο Γέροντας. Εμείς οι δυο θα πάμε μαζί στην κόλαση. Θα ακούσουμε: «Άφρον,  ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου. Τα αγαθά σου εν τη ζωή σου απήλαυσας, α δε ητοίμασας τίνι έσται;»’. Τον διέκοψα: ‘Τι απολαύσαμε, Γέροντα, σ’ αυτή τη ζωή; Το σαράβαλο αυτοκίνητο, το άδειο βιβλιάριο ή τον ανύπαρκτο ύπνο μας;’. Απάντησε απότομα: ‘Τι είναι αυτά, που λες; Δεν σου λέει ο κόσμος: Τι καλός γιατρός που είσαι; Μας αγαπάς, μας φροντίζεις, δεν μας γδέρνεις. Και συ τα αποδέχεσαι, τα χάφτεις. Ε! Τον έχασες τον μισθό σου. Το ίδιο παθαίνω και εγώ. Μου λένε πως έχω ‘χαρίσματα’, πως μπορώ να τους ακουμπήσω και να κάνω θαύματα, πως είμαι άγιος. Και τα χάφτω, ο ανόητος και αδύναμος. Ε! Γι’ αυτό σου είπα ότι μαζί θα πάμε στην κόλαση’. ‘Αν είναι να πάμε μαζί’, του απάντησα, ‘πάμε και στην κόλαση’. Κι εκείνος έκλεισε το τηλέφωνο λέγοντας: ‘Εγώ σου μιλάω σοβαρά και συ πάντα αστειεύεσαι. Καλή μετάνοια και στους δυο μας’» . 

Αποτέλεσμα εικόνας για Γέροντας Πορφύριος,

Αυτός υπήρξε ο όσιος Πορφύριος. Απαλός σαν χάδι, σε ψυχές που ο πόνος μαλάκωνε ή σκλήρυνε, αναλόγως.Την ευχή Του να έχουμε.