RSS Feed

Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ…ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ Σ ΑΥΤΟΝ..

Ἔχει παίξει τεράστιο ρόλο

στὴν ἱστορία τοῦ Ἰσραὴλ τὸ θέμα τῆς δικαιοσύνης.

Αὐτὸς ποὺ πρῶτος χαρακτηρίζεται δίκαιος

εἶναι ὁ Ἀβραάμ.

Καὶ χαρακτηρίζεται δίκαιος

ὄχι γιατὶ ἔκανε κάτι ἀπὸ αὐτὰ

ποὺ ἐμεῖς θεωροῦμε δίκαια πράγματα,

ἀλλὰ θεωρεῖται δίκαιος

γιατὶ πίστεψε.

 

Ἡ πίστη τὸν κάνει νὰ εἶναι δίκαιος,

πίστη μὲ τὴν ἔννοια τῆς ἐμπιστοσύνης,

τῆς παραδόσεως.

Παραδίδεται, ἐμπιστεύεται αὐτὸν ποὺ τὸν καλεῖ.

Στὴν περίπτωση τοῦ Ἀβραὰμ ἔχουμε μιὰ κλήση:

φύγε ἀπὸ καὶ πήγαινε πρός.

Καὶ παραδίδεται ὁ Ἀβραὰμ σ’ αὐτὴ τὴν κλήση,

δηλαδὴ ἀναπτύσσει σχέση ἐμπιστοσύνης

μὲ αὐτὸν ποὺ τὸν καλεῖ·

σὲ αὐτὸν ποὺ τὸν καλεῖ

παραδίδεται μὲ ἐμπιστοσύνη.

Αὐτὸ λέγεται πίστις.

Ο ἀπόστολος Παῦλος ἀναπτύσσει αὐτὸ τὸ θέμα

τῆς πίστεως τοῦ Ἀβραάμ,

και λεει χαρακτηριστικὰ

«ἐπίστευσεν Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ..

 εἰς δικαιοσύνην» (Ρωμ. 4,3),

φράση ποὺ τὴν ἀντλεῖ ἀπὸ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη

(βλ. Γέν. 15,6)

αὐτὴ ἡ πίστη μέτρησε ὡς δικαιοσύνη.

Ταυτίζεται, δηλαδή, ἡ πίστη μὲ τὴ δικαιοσύνη.

Κατὰ τὸν Γρηγόριο Νύσσης

(Κατὰ Εὐνομίου, 6, PG 45, 724D),

δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ εἶναι

ἡ αἰτία τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου

(«οὐκοῦν οἱ διὰ τοῦ υἱοῦ σωθέντες

τῇ δυνάμει τοῦ πατρὸς ἐσώθησαν»),

καὶ αὐτὴ ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἐπίσης

τὸ μέτρο διὰ τοῦ ὁποίου κρίνεται ὁ ἄνθρωπος

(«καὶ οἱ παρὰ τούτου κρινόμενοι

τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ θεοῦ τὴν κρίσιν ὑπέχουσιν»).

 

Τελικά, ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ

εἶναι ὁ Χριστός,

καὶ μᾶς τὴν ἀποκάλυψε

ὄχι μόνον μὲ τὰ λόγια του

ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς πράξεις του

(«Χριστὸς γάρ ἐστιν ἡ τοῦ θεοῦ δικαιοσύνη

ἡ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἀποκαλυπτομένη»).

Μάλιστα, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

(Εἰς Ρωμαίους, 7, PG 60, 444),

ὑπογραμμίζει ὅτι ὁ Χριστός,

ὡς ἡ δικαιοσύνη τοῦ Πατρός,

δικαιώνει καὶ τοὺς ἐν ἁμαρτίαις εὑρισκομένους

(«μὴ μόνον αὐτὸν εἶναι δίκαιον,

ἀλλὰ καὶ τὸ ἑτέρους ἐν ἁμαρτίαις

κατασαπέντας ἐξαίφνης δικαίους ποιεῖν»).

 

Ὅταν λοιπὸν μιλᾶμε γιὰ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ,

«ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου», ἀναφερόμαστε

στὴν παρουσία μιᾶς οὐσιώδους σχέσης.

Τὸ λάθος τοῦ πρώτου ἀνθρώπου εἶναι

ἡ διακοπὴ αὐτῆς τῆς σχέσης.

Ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ νὰ ἐπανορθώσει

αὐτὸ τὸ ἀρχικὸ λάθος,

κάνοντας παρούσα αὐτὴ τὴ σχέση.

Τὸ κατορθώνει;

Ἡ ἱστορία μᾶς λέει, ὄχι.

Ἀκόμα καὶ μετὰ τὸν Χριστὸ

ἡ ἱστορία μᾶς λέει, ὄχι.

Δὲν μποροῦμε νὰ κατορθώσουμε αὐτὴ τὴ σχέση.

Μποροῦμε ὅμως νὰ ἀποδεχθοῦμε

τὴ δωρεὰ αὐτῆς τῆς παρουσίας.

Εἶναι πολὺ διαφορετικό.

 

Ἀποδεχόμαστε τὴ δωρεὰ

αὐτῆς τῆς παρουσίας καὶ

κατὰ τὸ μέτρο πιὰ τῆς ἄσκησής μας,

τῆς διάθεσής μας,

παραδιδόμαστε σ’ αὐτὴ τὴν παρουσία.

Πηγη…Δημήτρης Μαυρόπουλος 

 

 

Advertisements

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: