RSS Feed

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ΣΤΟΥΣ…ΑΓΙΟΥΣ ΙΣΙΔΩΡΟΥΣ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγίου Ισιδώρους

Ειπα να ξαναθυμηθω το αφήγημα (παλιου) φίλου, που παλευει με την συνείδηση του,  κλυδωνιζόμενος μεταξυ..σκύλας και χάρυβδης…( μεταξυ σφύρας και άκμονος θα συμπλήρωνα.).εως οτου ισορροπησει, γιατι είμαι σίγουρος ότι θα ισορροπησει, έχει όλα τα στοιχεία, απλά έχασε το πνευματικό¨κολλαγονο¨του και αποσάρθρωσε τους ταλαίπωρους δενδρίτες του Ιπποκάμπου του..Η πείρα μου μου λέει ότι  βρίσκεται  στη χώρα των λωτοφάγων…Η ιστορια μας..( οπως μου την εστειλε, ο φιλος που λεγαμε..λιγο πριν χαθει στις συναισθηματικες¨βραγες¨της λανθανουσης νεοτητος του..)

 Αποτέλεσμα εικόνας για στη χώρα των λωτοφάγων…

¨Το πατρικό μου ήταν  στον περιφερειακό του Λυκαβηττού ( λύκοι ν τ ρος φύεσθαι …. επειδή είχε πολλά σκυλάκια στην αρχαιότητα ) αλλά η ενορία μας ήταν στον Αγ. Νικόλαο στα Πευκάκια στην Ασκληπιού, όπου και μας πήγαιναν κατηχητικό τα σκοτεινά χρόνια της επταετίας (Φωτεινά θα τα έλεγα σήμερα…) το δημοτικό τέλειωσα στο ¨καλλιτέχνημα¨ του μεγάλου Δ. Πικιώνη ( 14ο Δημ. σχολείο στα Πευκάκια,λίγο πιο πάνω από της Γαλλική ακαδημία.)

Αποτέλεσμα εικόνας για 14ο Δημ. σχολείο στα Πευκάκια,λίγο πιο πάνω από της Γαλλική ακαδημία.

Μία μέρα μας πήγαν στους Αγίου Ισιδώρους, που είναι κάτω από τον Αη Γιώργη, που για μένα ήταν η βόλτα της Κυριακής μαζί με γονείς, και ξαδέρφια…. Το εκκλησάκι των Αγίων Ισιδώρων, πολύ αργότερα το επισκεπτόμουν αυστηρά μόνος,  όχι τόσο για την εκκλησία του τότε  όσο…γιατί επέστρεφα κατά κάποιον τρόπο στην ηλικία της αθωότητας, και επειδή είχε μία εκπληκτική θέα για φωτογραφίσεις…

 Αποτέλεσμα εικόνας για Αγίου Ισιδώρους

Αργότερα  μύησα την ¨μούσα¨ μου  στο χώρο και γνωριστήκαμε με τον πατέρα Δαμασκηνό, μία φωτεινή περίπτωση, ο οποίος παρά την προχωρημένη ηλικία του  ( 83 ) κατέβαζε τον επιτάφιο  μέχρι τον περιφερειακό, διότι όπως έλεγε υπήρχαν πιστοί που δεν μπορούν να ανέβουν…( ήταν το πνευματικό παιδί του Δαμασκηνού του αντιβασιλέως, και οι γονείς του από παλαιά ,λόγια οικογένεια, του Πειραιώς Βελισσαρίου,η μητέρα του ήταν Λυκειάρχης τότε, και ο πατέρας του Εισαγγελεύς ….έφαγαν μεγάλη κεραμίδα όταν τους είπε την αποφάσή του, να γινει ιερομοναχος, αλλά τους ηρέμησε Δαμασκηνός ο.. πρεσβύτερος και… αντιβασιλέας τότε) Εκείνη την εποχή έμπαινα στο ιερό και καθόμουν ακριβώς δίπλα στην κρύπτη που οδηγούσε  άλλοτε  ( στην κατοχή υπογείως )  μέχρι τα.. Τουρκοβούνια,  περνώντας κάτω από την Λεωφ. Αλεξάνδρας, επειδή του είχα πεί ότι δεν άντεχα κάτι.. μουτσούνες που έφταναν επάνω…

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγίου Ισιδώρους

 Εσύ θα έρχεσαι να κάθεσαι μέσα τότε, να βλέπεις ότι θές μου είχε πεί με την γλυκύτατη φωνή του.Εκεί γνωρίσαμε με τον μετέπειτα φίλο τον αγαπητό κ. Α. σύζυγο της κ. Α. Β. υποψήφιας για Nobel εκείνη την εποχή ήδη 2 φορές..Στο σπίτι τους διέμενε ,κατά την διάρκεια των επισκέψεών  του στην Αθήνα, και οπολύ αγαπητός αλλά δωρικός τύπος ο Μητροπολίτης Βοστώνης…

 Πολλά καλοκαιρινά βράδια είμαστε οι σχεδόν μόνιμοι προσκεκλημένοι του ζεύγους Α. στο ρετιρέ της πλατείας  Μαβίλη….Είχαμε εμπλακεί σε συζητήσεις ατελείωτες κάτι βράδια, και θυμάμαι τον ζήλο του Α. για την εκλογή Επισκόπου Σύρου ..Ένα βράδυ η κ. Α., όπου είχε στο τραπέζι τον  υιό του Alexander D.νομίζω Stefan , (εκείνη την εποχή ήταν πρέσβης στην Αθήνα, και έμενε στη Πολιτεία), και τον Ολλανδό εισαγγελέα  από το   Permanent Court of Arbitration, στη Χάγη  ήθελε να κάτσουμε στο τραπέζι με  τέτοιο τρόπο ώστε να  έχει ο καθένας απέναντί του το άλλο φύλλο αλλά δίπλα του όχι άνθρωπό του .. Ο Βοστώνης λοιπόν κατ’ επιθυμίαν του ηγούμενου της Μ. Πεντέλης θα λειτουργούσε στις 15 Αυγούστου εκεί, και η επιθυμία – απαίτηση του ζεύγους ήταν να είμαστε όλοι μαζί οι της συντροφιάς του ρετιρέ , καθώς αργότερα και προς τιμή του Βοστώνης θα είχε γεύμα.

Ήταν – αν θυμάμαι καλά – η πρώτη φορά που είδα αυτή την μορφή του π. Ι. Ρωμανίδη χωρίς να γνωρίζω περαιτέρω λεπτομέρειες …

 Ήταν μία εποχή εδώ αλλά και στην Βοστώνη με αρκετή δόση εκκλησίας μπορώ να πώ, ή οποία πέρασε ανεπιστρεπτί  όταν ο Α. αλλά περισσότερο ο δεσπότης Δαμασκηνός  ταξίδεψαν για άλλους τόπους…

 Έχασα εκείνη τη φωνή αλλά και τον άνθρωπο που μπορούσα να μιλώ όπως τώρα μαζί σου… θα σου πώ ότι κάτι φορές  – Μεγαλοβδομάδα  – τον περιμέναμε να τελειώσει τη λειτουργία και περισσότερο για παρέα, καθόμαστε και επειδή δεν είχε μέσον τον πήγαινα στο Π. Φάληρο και μετά γυρνούσαμε Κηφισιά.Πιστεύω ότι δεν θα ξαναϋπάρξουν τέτοιοι ιερείς…. Σταματώ εδώ γιατί και αργά είναι και … για την προστασία των δακρυογόνων  αδένων μου …χαιρετώ..

 

Ενας φίλος καλός και πολύτιμος,που τραβώντας στον δρόμο για την δική του Ιθακη, έπεσε πάνω στους Λαιστρυγόνες, και παρ όλον τον εξεζητημένο ¨εξοπλισμό¨του εξόκειλε στο νησί των σειρήνων..

( η αλήθεια είναι ότι είχαν χαλαρώσει και τα..σχοινια που τον εδεναν στο καταρτι..)

Ομως ,που θα πάει, με τον καιρό θα ξαναβρει τη¨ρότα¨του προς το νησί των φαιακων..Χαιρετε.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για στο νησί των σειρήνων..

Advertisements

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: