RSS Feed

Η ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΠΟΥ ΚΑΡΠΟΦΟΡΕΙ..ΚΑΙ Η ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ο αββάς Ισαάκ είπε κάποτε: 

Ο άνθρωπος που γνώρισε και νίκησε τα πάθη του Είναι ανώτερος από τον άνθρωπο που ..ανασταίνει νεκρούς. Μέσα σ’ αυτή τη ρήση ,κρύβεται το μυστικό της υπέρβασης κάθε κινδύνου που απειλεί τη ζωή μας. Και της μοναξιάς βέβαια. Κοιτάξτε δίπλα σας, γύρω σας, παντού κινούνται άνθρωποι¨ανθρωπακια¨ φοβισμένα, μηχανικά.Ανυπαρκτη.. η αγάπη, η απλότητα, η oικειότητα. Και αυτή ακόμη η διασκέδαση τυποποιήθηκε, εγινε μηχανική.Όλα εξελίσσονται , λες βάσει κάποιου σχεδίου, που πιέζει ασφυκτικά τη γνησιότητα των αισθημάτων και καλύπτει την ουσία για χάρη των τύπων.

Η καρδιά πουθενα, Η λογική Κυβερνά Τον Κόσμο. Χάθηκαν τα συναισθήματα μέσα στην παραζάλη της σκοπιμότητας.Εάν η μοναξιά είναι παθολογική κατάσταση απομόνωσης από τους άλλους ανθρώπους, είναι φυσικό να αναζητά κανείς τη θεραπεία στην ανάπτυξη Των Διαπροσωπικών Σχέσεων. Όμως, όσο κι αν αυτό φαίνεται παράξενο, ο δρόμος προς τους άλλους… περνάει απαραιτήτως από το μονοπάτι του Θεού.Άνθρωπος που σημαδεύεται από το σύνδρομο της μοναξιάς δεν μπορεί να ζει τις.. διαστάσεις της υπάρξεώς του.Το πρόβλημα έχει υπαρξιακές προεκτάσεις. Κάποτε ο αββάς Μακάριος περπατώντας στην έρημο βρήκε παραπεταμένο ένα κρανίο νεκρού.

Ρώτησε το κρανίο σε ποιον ανήκε και έμαθε ότι ήταν ενός ιερέως των ειδώλων….Ξαναρώτησε τότε, ποια είναι η παρηγοριά και ποια η κόλαση και δέχθηκε την εξής απάντηση: «Όσο απέχει ο ουρανός από τη γη, τόση είναι η φωτιά κάτω μας, στεκόμαστε δε από τα πόδια έως το κεφάλι μέσα στη φωτιά. Και δεν μπορούμε να κοιτάξουμε κάποιον Πρόσωπο Με Πρόσωπο. Αλλά η ράχη του ενός είναι κολλημένη στη ράχη του άλλου. Όταν λοιπόν προσευχεσαι για μας, βλέπει καπως για λίγο ο ένας το πρόσωπο του άλλου κι αυτη ειναι η παρηγορια..Η επίγνωση του Θεού. Είναι το αντίδοτο της μοναξιάς.Η σύγχυση των γλωσσών στη βιβλική Βαβέλ, η ακατανοησία και η αντιπαλότητα, οδήγησε στον διαμελισμό των εθνών, στην απομόνωση. Γιατί η άρνηση του Θεού μεταβάλλεται σε άρνηση του ίδιου του ανθρώπου.  Είναι  πειρασμός ν’ αρκεσθεί κανείς στο ολίγο. Νομίζουμε ότι θα μας ζητήσει ο Θεός πολλά. Αλλά όχι.. Θα ζητήσει μόνο αυτά που Μπορούσαμε Να Κάνουμε

Και Δεν Κάναμε. Δεν θα ζητήσει καρπούς εκεί Που Δεν Έσπειρε…Δεν θα πει στον τραυλό γιατί δεν έγινε ιεροκήρυκας και στον χωλό γιατί δεν έγινε δρομέας. .Θα Δώσουμε Λόγο Γι’ Αυτό Ακριβώς Που ΜπορούσαμεΝα Κάνουμε Και Δεν Το Κάναμε. Θα Λαθεύουμε, Θα Σκοντάφτουμε, Θα Πέφτουμε, Μα Θα Σηκωνόμαστε. Έχει Τόση Άπλα, Τόση Άνεση Τόση Ευρυχωρία Η Εκκλησία Μας. Μια τέτοια κατεύθυνση αναζητήσεως του Θεού και του ανθρώπου δια της Εκκλησίας κάνει τον άνθρωπο όχι μόνον να ξεπερνά τη μοναξιά, αλλά και να της δίνει καινούργιο νόημα. Γιατί γι’ αυτόν που αναζητεί το Θεό, η μοναξιά γίνεται πολύ συχνά άλλος δρόμος επικοινωνίας και κοινωνίας. Γίνεται δηλ. η μοναξιά πλαίσιο για να μπορέσει ο άνθρωπος να συνομιλήσει περισσότερο με το Θεό, να ακούσει το Θεό, να τον ζήσει στην ψυχή του.

Έτσι για το χριστιανό η μοναξιά αποκτά θετικό περιεχόμενογιατί γεμίζει με την παρουσία του Θεού.Έτσι διακρίνεται η μοναξιά – φυλακή, από τη μοναξιά ελευθερία. Γιατί πολλή ειρήνη υπάρχει μέσα στη σιωπή. Μη νομίσετε πως ο αντίποδας της μοναξιάς είναι..Το ξεφάντωμα της μέθης και του σαρκασμού, ούτε η αλλoτριωμένη εικόνα του ανθρώπου – κτήνους που κυλίεται στη λάσπη των κοσμικών ηδονών σπαταλώντας την περιούσιον κληρονομιά του. Υπάρχει κοινωνικότητα που είναι μοναχική ..και σιωπή που είναι εύγλωττη. Να ‘σαι φιλος οσο και ξενος με ολους, συμβουλευει ο αββας Ησαιας. Λεγε τη γνωμη σου διχως να θες να την επιβαλλεις. Άκου τον αλλο κι ας σου φαινεται ανιαρος και αποτομος, Μην απορριπτεις ο,τι δεν σου αρεσει, Μη κολακευεσαι επειδή οι άλλοι χειροκροτούν τη γνώμη σου. Έχε τον πόνο σου, την ιστορία σου, όπως και κάθε άλλος έχει τον δικό του πόνο, τη δική του ιστορία. Ο Χριστός έχυσε το αίμα Του και γι’ αυτόν και για σένα και για όλους μας. Να κοιτάς να είσαι αυτό που είσαι. Κυρίως μην υποκρίνεσαι τον καλό γιατί είναι βαριά αυτή η αρρώστια και θανατηφόρος.

Φτιαξτα με το θεο, Φτιαξτα με τον εαυτο σου, Φτιαξτα με τους αλλους. Να η αληθινή κοινωνικότητα που διώχνει τη μοναξιά. Και ο εγωισμός είναι αμαρτία. Άρα ο εγωισμός σε σπρώχνει στη μοναξιά που κανένα κοσμικό σαλόνι δεν μπορεί ποτέ να αναιρέσει. Σβήνουν τα φώτα και μένεις μόνος σου. Και φοβάσαι. Σου λείπει η παρηγοριά του Θεού, η βοήθεια των αδελφών. Μη φοβάσαι όταν είσαι μόνος, αρκεί να έχεις την αίσθηση ότι είναι μαζί σου ο Θεός. Σε μια εποχή σαν τη δική μας,  η νεολαία μας Κινδυνεύει Να Περιπέσει Σε Μαρασμό Που Επιτείνεται Από Τα Ογκώδη Προβλήματα Που Υψώνονται Στο Διάβα Της, Την Ανεργία, Την Ηθική Σήψη, Τις Κλειστές Πόρτες, Την Τρομοκρατία, Τη Βία, Την Αλλοτρίωση.Ο κίνδυνος της μοναξιάς αυτής προβάλλει απειλητικός.

Kαι Οδηγεί Στην Ψύχωση, Στην Περιθωριοποίηση, Στην Αδιαφορία, Στην αυτοκτονια.. Είναι κρίμα σε μια τόσο δυναμική και ελπιδοφόρα ηλικία, να χάνεται η ζωή ,θυσιασμένη στο βωμό της ανεστιότητος, της απελπισίας, της μοναξιάς, ενώ υπάρχει η δυνατότητα της υπέρβασης, όπως την διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες, όπως την βιώνει η αγία Εκκλησία. Χαίρετε. 


Advertisements

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

One response »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: